بیستون را الم مردن فرهاد گداخت
سنگ را آب کند داغ عزیزان دیدن
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بیستون را الم مردن فرهاد گداخت
سنگ را آب کند داغ عزیزان دیدن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از عشق و فراق سخن می‌گوید و به درد و رنجی اشاره می‌کند که دیدن عزیزان را موجب می‌شود. او با ذکر بیستون و فرهاد، به قدرت عاطفی و عذاب ناشی از جدایی پرداخته و این احساسات را به شکل نمادین و تأثیرگذاری به تصویر می‌کشد. در واقع، درد عاشقانه به اندازه‌ای عمیق است که می‌تواند سخت‌ترین سنگ‌ها را نیز ذوب کند.
هوش مصنوعی: فرهاد که عاشق لیلی بود، با عشق و دلسوختگی‌اش سنگ‌های سخت کوه بیستون را می‌شکافت. همانطور که آب داغ می‌تواند سنگ را نرم کند، دیدن محبوبش نیز او را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.