چون گره شد به گلو لقمهٔ غم، باده طلب
به حلالی خور اگر آب حرامی داری
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون گره شد به گلو لقمهٔ غم، باده طلب
به حلالی خور اگر آب حرامی داری
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به وضعیت دشوار انسانی اشاره می‌کند که به سبب مشکلات و غم‌ها در مشکلات عاطفی و روحی به‌سر می‌برد. او به فرد توصیه می‌کند که اگرچه ممکن است در زندگی خود به اموری ناخوشایند گرفتار باشد، اما باید در جستجوی راهی حلال و درست برای رفع مشکلات خود باشد. این پیام به نوعی دعوت به اخلاف و کنش مثبت در برابر دشواری‌ها است.
هوش مصنوعی: زمانی که غم و اندوه بر تو چیره شد و در گلویت گره خورده، اگر به دنبال آرامش هستی، به دنبال نوشیدنی حلالی بگرد و نوش جان کن، حتی اگر چیزی که در دست داری، درست نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.