صورتِ حالِ جهان زَنگیّ و من آیینه‌ام
جُز کُدورت نیست حاصل از دلِ روشن، مَرا
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
صورتِ حالِ جهان زَنگیّ و من آیینه‌ام
جُز کُدورت نیست حاصل از دلِ روشن، مَرا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به توجه به حال و اوضاع جهان می‌پردازد و خود را همچون آئینه‌ای می‌بیند که تنها کدورت و تیرگی‌ها را منعکس می‌کند. او از دل روشن و ویژگی‌های خوب خود می‌گوید که در مقابل فضای تیره و پر از غم و اندوه دنیا، به طرزی ناامیدکننده قرار گرفته است. این تضاد بین نور باطن شاعر و تاریکی جهان، احساس تنهایی و غم او را نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: وضعیت جهانی که در آن هستیم، تار و زنگ‌زده است و من مانند آیینه‌ای هستم که هیچ چیزی جز تاری از دل روشن خود نمی‌بیند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.