گریه بَر حالِ کَسان، بیشتر از خود داریم
بَر مُرادِ دِگَران سِیر کُنَد، اَختَرِ ما
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گریه بَر حالِ کَسان، بیشتر از خود داریم
بَر مُرادِ دِگَران سِیر کُنَد، اَختَرِ ما
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از درد و غم دیگران بیشتر از خود می‌نالد و به وضع آنها اهمیت می‌دهد. او احساس می‌کند که ستاره‌ی سرنوشتش تحت تأثیر خواسته‌ها و سرنوشت دیگران قرار دارد و این مسئله بر او سایه افکنده است. به عبارتی، او در حسرت و غم‌خوده و دیگران را بیشتر می‌بیند و می‌فهمد.
هوش مصنوعی: بیشتر به حال دیگران گریه می‌کنیم تا به خواسته‌های خود توجه کنیم و در واقع، ستاره ما به سمت آرزوهای دیگران در حرکت است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.