بَر دِلی نَنْشینَد از گفتارِ ما، هرگز، غُبار
ماهیانِ بی‌زبانِ عالَمِ آبیم، ما
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بَر دِلی نَنْشینَد از گفتارِ ما، هرگز، غُبار
ماهیانِ بی‌زبانِ عالَمِ آبیم، ما
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این تک‌بیت به این نکته اشاره می‌کند که کلمات و سخنان او تأثیری بر دل‌ها ندارند و مانند غباری بر آنها نمی‌نشینند. او همچنین خود را به ماهیانی بی‌زبان تشبیه می‌کند که در دنیای آب زندگی می‌کنند و نمی‌توانند احساسات و افکار خود را به زبان آورند. این تصویر، احساس بی‌کلامی و ناتوانی در ارتباط را به چالش می‌کشد.
هوش مصنوعی: ما همیشه تأثیری از سخنانمان بر دل‌ها نمی‌گذاریم؛ ما مانند ماهیان بی‌زبان در دنیای آب هستیم و هرگز غبار و نشانه‌ای از خود به جا نمی‌گذاریم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.