آنچه ما از دِل‌سیاهی، با جوانی کرده‌ایم
هرچه با ما می‌کُنَد پیری، سزاواریم، ما
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آنچه ما از دِل‌سیاهی، با جوانی کرده‌ایم
هرچه با ما می‌کُنَد پیری، سزاواریم، ما
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به ارتباط میان جوانی و پیری می‌پردازد. او از تجربه‌های شیرین و تلخی که در دوران جوانی کسب کرده، یاد می‌کند و به این نکته اشاره دارد که هر آنچه در جوانی انجام داده‌اند، اکنون در پیری باید با آن مواجه شوند. به عبارت دیگر، نتیجهٔ اعمال جوانی در پیری به خوبی نمایان می‌شود و فرد باید بار نتایج آن را به دوش بکشد.
هوش مصنوعی: ما در دوران جوانی کارهایی کرده‌ایم که حالا در سن پیری باید نتیجه آنها را بپذیریم و هر آنچه در این سن بر ما می‌گذرد، سزاوار خودمان است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.