رِزقِ ما، آید به‌پای میهمان، از خوانِ غیب
میزبانِ ماست، هرکَس می‌شود مِهمانِ ما
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
رِزقِ ما، آید به‌پای میهمان، از خوانِ غیب
میزبانِ ماست، هرکَس می‌شود مِهمانِ ما
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به مفهوم پذیرایی از مهمان و اهمیت میزبانی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که روزی و رزق مهمان از منبعی پنهان به او می‌رسد و در واقع هر کسی که به مهمانی می‌آید، میزبان او نیز می‌شود. این ابیات، مفهوم ارتباط و احترام متقابل در مهمانی و میزبانی را به تصویر می‌کشند.
هوش مصنوعی: رزق و روزی ما از دست لطف الهی به ما می‌رسد، و خوان نعمت و برکت ما از سمت کسی است که در غیب به‌نوعی میزبان ماست. هر کسی به‌نوعی تحت حمایت و مهمان این نعمت‌ها قرار می‌گیرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.