خاکیان پاک طینت، دانهٔ یک سبحه‌اند
هرکه یک دل را نوازش کرد، عالَم را نواخت
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خاکیان پاک طینت، دانهٔ یک سبحه‌اند
هرکه یک دل را نوازش کرد، عالَم را نواخت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به پاکی و طینت انسان‌ها اشاره می‌کند و آنها را به دانه‌های سبحه تشبیه می‌کند. او می‌گوید که هر کس که به دل دیگری محبت کند، می‌تواند جهان را تحت تأثیر قرار دهد و به نوعی با نواختن دل‌ها، به دنیای خود نیکویی و زیبایی ببخشد. پیام اصلی این است که محبت و نوازش در روابط انسانی سبب تحول و تاثیرات مثبت در عالم می‌شود.
هوش مصنوعی: آدم‌های با دل و نیت پاک، مانند دانه‌های یک تسبیح هستند. هر کسی که به دل یکی محبت کند، در واقع به همه‌ی دنیا محبت ورزیده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.