هر که پیراهن به بدنامی درید آسوده شد
بر زلیخا طعن ارباب ملامت، بارنیست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر که پیراهن به بدنامی درید آسوده شد
بر زلیخا طعن ارباب ملامت، بارنیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به بیان این موضوع می‌پردازد که هر کسی که لباس ننگ و بدنامی را از خود دور کند، از بار ملامت و انتقاد رها می‌شود. او به زلیخا، که به خاطر محبتش به یوسف مورد انتقاد بود، اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که در حقیقت او سرزنش‌ناپذیر است.
هوش مصنوعی: هر کسی که با بی‌احترامی به پیراهن و آبرو خدشه می‌زند، در واقع از طعنه و انتقاد دیگران رهایی یافته است. این‌گونه افراد می‌توانند بر زلیخا (نماد زیبایی) نیز طعنه بزنند و از این بابت احساس آرامش کنند، چرا که بار انتقادات را از دوش خود برداشته‌اند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.