با تهی‌چشمان چه سازد، نعمتِ روی زمین؟
سیری از خرمن نباشد، دیده‌ی غَربال را
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
با تهی‌چشمان چه سازد، نعمتِ روی زمین؟
سیری از خرمن نباشد، دیده‌ی غَربال را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به بی‌فایدگی مشاهده‌ی ظاهری و بی‌خود بودن نگاه‌هایی که از شناخت و درک عمیق بی‌بهره‌اند، اشاره می‌کند. او به این نکته می‌پردازد که وقتی چشمان بی‌رمق و تهی هستند، حتی بهترین نعمت‌ها و زیبایی‌های دنیا نیز نمی‌توانند آنها را سیراب کنند. بدین ترتیب، بر اهمیت بینش و درک عمیق تاکید می‌شود.
هوش مصنوعی: با افرادی که توانایی دیدن و درک نعمت‌های زندگی را ندارند، چه فایده‌ای دارد؟ اگر کسی دچار کمبود باشد و نتواند از نعمت‌ها بهره‌مند شود، حتی اگر در دسترسان او باشد، برایش ارزش چندانی نخواهد داشت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.