ای داده غمت به باد جانم چون شمع
تا کی ز غمت اشک فشانم چون شمع؟
گر می‌کُشی‌ام بکُش که خود را همگی
من با تو نهاده، در میانم چون شمع
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای داده غمت به باد جانم چون شمع
تا کی ز غمت اشک فشانم چون شمع؟
گر می‌کُشی‌ام بکُش که خود را همگی
من با تو نهاده، در میانم چون شمع
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از غم معشوقش سخن می‌گوید و خود را در حال سوختن مانند شمع تصور می‌کند. او به شدت از درد فراق معشوق رنج می‌برد و اشک می‌ریزد. در نهایت، او از معشوق می‌خواهد که اگر قصد کشتن او را دارد، این کار را انجام دهد تا رنجش پایان یابد، زیرا تمام وجودش را به معشوق سپرده است.
هوش مصنوعی: ای عشق تو مانند شمع جانم را ذوب کرده‌ای، تا چه زمانی باید به خاطر غم تو اشک بریزم مانند شمعی که آب می‌شود؟
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی مرا بکشی، بکش؛ چون من همه‌ی وجودم را در تو نهاده‌ام، مانند شمعی که در میانه‌ی شعله‌اش می‌سوزد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.