|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا جایزی همی نشناسی ز لایجوز
اندر طریق عشق مسلم نه‌ای هنوز
عاشق نباشد آن که مر او را خبر بود
از سردی زمستان و ز گرمی تموز
در کوی عشق راست نیابی چو تیر و زه
تا پشت چون کمان نکنی روی همچو توز
چون در میان عشق چو شین اندر آمدی
چون عین و قاف باش همه ساله پشت قوز
گر مرد این رهی قدم از جان کن و در آی
ور عاجزی برو تو و دین و ره عجوز
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ عشق و تلاش برای درک عمیق آن است. شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که اگر کسی هنوز تجربهٔ واقعی عشق را نچشیده و فقط از آن خبر دارد، نمی‌تواند عاشق واقعی باشد. او به این موضوع اشاره می‌کند که عشق نیازمند فداکاری و صبر است و برای ورود به این مسیر، باید از خودگذشتگی کرد. در نهایت، شاعر به افراد ضعیف توصیه می‌کند که اگر آمادگی پذیرش این عشق را ندارند، بهتر است از آن دور شوند.
هوش مصنوعی: تا وقتی که در عشق، غیر از معشوق را نشناسی و به جز او هیچ چیز دیگری را نپذیری، هنوز در مسیر عشق واقعی قرار نگرفته‌ای.
هوش مصنوعی: عاشق واقعی کسی است که از سختی‌ها و چالش‌های زندگی آگاه باشد و با این حال همچنان عشق ورزد. کسی که فقط به راحتی‌ها و لذت‌ها توجه کند، نمی‌تواند عشق واقعی را تجربه کند.
هوش مصنوعی: در راه عشق، اگر به دنبال چیزی می‌گردی، مانند تیر و زه از آن دور هستی. تا زمانی که مانند کمان به خود شکل ندهی و یا پشت نکنید، به آن دست نخواهی یافت.
هوش مصنوعی: زمانی که در عشق وارد شدی، به مانند حرف «شین» در کلام بشو. در اینجا باید همیشه به مانند حروف «عین» و «قاف» باشی، به طوری که همیشه بر دوش خود بار عشق را حمل کنی.
هوش مصنوعی: اگر مرد این مسیر هستی، برای آن جانت را فدای آن کن و وارد شو. اما اگر ناتوانی، برو و دین و روش قدیمی را دنبال کن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای فخر عصر، مؤتمن دین ، امین ملک
در دل ترا ز آتش انده مباد سوز
با سور و پا سروری و تا هست روزگار
بی سور و بی سرور مبادات هیچ روز
مجروح باد سینهٔ پر کینهٔ عدوت
[...]
یا مکثر الدلال علی الخلق بالنشوز
الفوز فی لقایک طوبی لمن یفوز
من آتشین زبانم از عشق تو چو شمع
گویی همه زبان شو و سر تا قدم بسوز
غوغای روز بینی چون شمع مرده باش
[...]
چون بامداد بینمت ای ماه دلفروز
در عیش و خرمی گذرانم تمام روز
چون خورهزار رشته بتاب از فروغ خویش
چشم مرا ز هر چه نه دیدار خود بدوز
بهر گزند چشم خسان برفروز رخ
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.