گر خسته دل همی نپسندی بیار رو
تیمار عاشقی ز رهی باز دار رو
گر من گیاه سبزم و تو ابر نوبهار
هل تا گیه بجوشد بر من بهار رو
پس گر به رود جیحون غرقه شوم در آب
غرقه بمان مرا تو و کشتی مدار رو
ور من به یاد تو شوم از تشنگی هلاک
هل تا شوم هلاک تو آبم میار رو
گر در بهشت باقی و تنها تو میروی
ما را تو دست گیر و به مالک سپار رو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و وابستگی خود به معشوق اشاره میکند و به نوعی از معشوق طلب میکند که در کنار او باشد. او با تشبیهات زیبا خود را به گیاه سبز و معشوق را به ابر نوبهار تشبیه میکند، که بدون آن زندگیاش ممکن نیست. او با اشاره به حالاتی از قبیل غرق شدن در جیحون یا هلاک شدن از تشنگی، عمق عشق و نیاز خود به معشوق را ابراز میکند و در نهایت خواستهاش این است که در سختیها معشوق دستگیرش باشد.
هوش مصنوعی: اگر دلbroken به حال خود راضی نیستی، بیا و به عشق شکیبایی کن و از راهی که میروی، بازگرد.
هوش مصنوعی: اگر من گیاه سبز و تو ابر نوبهاری باشی، بگذار تا باران بر من ببارد و بهار به من زندگی ببخشد.
هوش مصنوعی: اگر در رود جیحون غرق شوم، از من غافل نشو و از من دور نشو، بگذار در آب بمانم.
هوش مصنوعی: اگر من از شدت دلتنگی و یاد تو به مرگ برسم، تو برای من آب نیاور.
هوش مصنوعی: اگر در بهشت به تنهایی میروی، تو از ما غافل نشو و ما را به دست خدا بسپار.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.