ای جود تو ز لذت بخشش سوال جوی
وی عفو تو ز غایت رحمت پناه دوست
بیم و امید بنده ز رد و قبول تست
یک شهر خواه دشمن من گیر خواه دوست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای جود تو ز لذت بخشش سوال جوی
وی عفو تو ز غایت رحمت پناه دوست
بیم و امید بنده ز رد و قبول تست
یک شهر خواه دشمن من گیر خواه دوست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بزرگواری و بخشندگی پرداخته و به نیاز خود برای طلب رحمت و عفو خداوند اشاره می‌کند. او از حالتی دوگانه صحبت می‌کند که همزمان امید و بیم در دلش وجود دارد؛ اینکه آیا مورد قبول خدا قرار می‌گیرد یا نه. شاعر به عمق احساساتش در این رابطه و تأثیر آن بر زندگی اش اشاره می‌کند و در نهایت رابطه‌اش با خدا را به عنوان پناهی برای دوست و یا دشمنی که در این دنیا با آن مواجه است، مطرح می‌کند.
هوش مصنوعی: به خاطر بخل و نبودن بخشش تو، باید از لذت دادن به دیگران سوال کرد و از ناز و رحمتی که در عفو تو نهفته است، می‌توان به دوستی پناه برد.
هوش مصنوعی: ترس و امید من به نظر تو بستگی دارد. اگر دشمن من باشی، شهری را در اختیار داری و اگر دوست من باشی، آن شهر هنوز هم در دست توست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا سوی تگنای دلم یافت راه دوست
آن دل که توبه دوست بدی شد گناه دوست
یکشب نرفت بر سر کویم به رسم یاد
روزی نکرد در دل ریشم نگاه دوست
چون در دلم نشست چرا ننگرد در او
[...]
موسی اگر ندارد تاب نگاه دوست
گستاخ گو مرو به سوی جلوه‌گاه دوست
با خون صد شهید به میزان برابرست
خونی که صرف آبله گردد به راه دوست
ناز سپیده‌دم چه کشم، چون برآمدست
[...]
بازآمدم که خیمه زنم در پناه دوست
بر جسم و جان جلا دهم از جلوه‌گاه دوست
خواهی چو آفتاب دمد صبح دولتت
مهری گزین به طلعت روی چو ماه دوست
در کوی عشق زنده جاوید آن کسی‌ست
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.