گفتم که مگر دل ز تو برداشتهایم
معلوم شد ای صنم که پنداشتهایم
امروز که بی روی تو بگذاشتهایم
دل را به بهانهها فرو داشتهایم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گفتم که مگر دل ز تو برداشتهایم
معلوم شد ای صنم که پنداشتهایم
امروز که بی روی تو بگذاشتهایم
دل را به بهانهها فرو داشتهایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به جدایی از معشوق و احساس خلأی ناشی از آن میپردازد. او به ناپایداری دل اشاره میکند و میگوید که تلاش کردهاند دل را با بهانهها سرگرم کنند. در نهایت، او به این نتیجه میرسد که جدایی از معشوقش به طور واقعی دل را از او نگرفته است.
هوش مصنوعی: گفتم شاید دل را از تو دور کردهایم، ولی مشخص شد ای معشوق، که این فقط یک تصور بوده است.
هوش مصنوعی: امروز که تو را در کنار خود نداریم، دل را به بهانهها مشغول کردهایم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سودا بوده است آنچه پنداشتهایم
دردا که به هرزه عمر بگذاشتهایم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.