عدل شمعی بود جهان‌افروز
ظلم شه آتشی ممالک‌سوز
رخنه در مُلک شاهی آرد ظلم
در ممالک تباهی آرد ظلم
شه چو ظالم بود، نپاید دیر
زود گردد برو مخالف چیر
ظلم تا در جهان نهاد قدم
عافیت شد در آرزوی عدم
عدل تا سایه از جهان برداشت
خوشدلی رخت از این مکان برداشت
مادر خرمی عقیم بماند
غصه در سینه‌ها مقیم بماند
جگر اهل دل پر از خون شد
دل ارباب فضل محزون شد
در جهانی که هست کون و فساد
در کشیدند رخ، صلاح و سداد
دور گردون نگر که چون دون شد
جنبش اختران دگرگون شد
برکشید آسمان لئیمان را
تیره کرد اختر کریمان را
خاک بر تارک ضعیفان بیخت
آبروی همه شریفان ریخت
این لئیمان که سر برآوردند
عادت و رسم دیگر آوردند
همه از دانش است دعویشان
لیک بی‌دانشی است معنیشان
علمشان بهر فتنه‌انگیزی است
فضلشان از برای خونریزی است
بوی گند آید از فضایلشان
دیو بگریزد از شمایلشان
خویشتن‌ناشناس و بی‌ادبند
همه آزار خلق را سببند
آنچه بینی که مشتری نظرند
گه ز کیوان نحس، نحس‌ترند
هم زبانشان ز فحش آموده
هم درونشان به خبث آلوده
عالمی پر ز دیو و دد بینی
جمله مست شراب خودبینی
هر یکی همچو دیو در تگ و پوی
همه دور از خدا و دنیاجوی
تو چه گویی چنانکه ایشانند؟
بکن اندیشه نامسلمانند
این گروه دگر که مظلومند
اندرین روزگار محرومند
همه سرگشته و پریشانند
خستهٔ تیغ ظلم ایشانند
آهشان سوخت سقف گردون را
اشکشان دجله ساخت هامون را
عجب ار آهشان اثر نکند
درد دلشان جهان سقر نکند
هست آن را که هست نادان‌تر
کار او از همه به‌سامان‌تر
وآنکه داند که کار دنیا چیست
یک نفس خوش نمی‌تواند زیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به فضیلت عدالت و مضرات ظلم می‌پردازد. او عدالت را به عنوان نوری می‌بیند که جهان را روشن می‌کند، در حالی که ظلم مانند آتش جوامع را ویران می‌سازد. وی بیان می‌کند که ظلم، تباهی و اندوه را به بار می‌آورد و باعث می‌شود که دل‌های اهل فضل و اندیشه دچار غم و محنت شوند. در جهانی که پر از فساد و تاخت و تاز است، کسانی که به علم و فضل تظاهر می‌کنند، در حقیقت به فتنه و خونریزی متوسل شده‌اند و خود را از خداوند و انسانیت دور کرده‌اند. شاعر در پایان، به وضعیت مظلومان اشاره می‌کند که در این روزگار گرفتار ظلم و فساد هستند و می‌افزاید که اگرچه عذاب و درد آنها عمیق است، اما در نهایت کسی که به حقیقت عالم و کار دنیا آگاه است، از زندگی خرسند نمی‌تواند باشد.
هوش مصنوعی: عدالت مانند شمعی است که دنیا را روشن می‌کند، در حالی که ظلم مانند آتش است که کشورهای متعددی را نابود می‌کند.
هوش مصنوعی: ظلم و ستم در سلطنت باعث ایجاد آسیب و نابودی در سرزمین‌ها می‌شود.
هوش مصنوعی: وقتی پادشاهی ظالم باشد، مدت زیادی نمی‌تواند بر قدرت بماند و به زودی با مخالفت‌های بیشتری روبه‌رو خواهد شد.
هوش مصنوعی: وقتی ظلم در این دنیا پا گذاشت، آرامش و سلامت به آرزوی نابودی تبدیل شد.
هوش مصنوعی: زمانی که عدالت از دنیا رخت برمی‌بندد، خوشی و شادی نیز از این مکان ناپدید می‌شود.
هوش مصنوعی: مادر خوشحالی بدون فرزند بماند و غم در دل‌ها جای بگیرد.
هوش مصنوعی: دل‌های عاشقان به شدت پر از درد و غم شده است، و دل کسانی که دارای دانایی و فضل هستند نیز ناراحت و بی‌خود گشته است.
هوش مصنوعی: در دنیایی که پر از مشکلات و فساد است، بهترین روش این است که تلاش کنیم چهره‌ای زیبا و درست از خود نشان دهیم و به اصلاح امور بپردازیم.
هوش مصنوعی: به آسمان نگاه کن، ببین که سرنوشت تغییر کرده و حرکت ستاره‌ها نیز دگرگون شده است.
هوش مصنوعی: آسمان به خاطر بی‌نهایت خساست، ستاره‌های باکرامت را تاریک و پنهان کرد.
هوش مصنوعی: خاک به سر ضعفا ریخته شد و آبروی همه بزرگان و شریفان از بین رفت.
هوش مصنوعی: این افراد بدخصلت و مکار که ظهور کردند، رفتار و آداب جدیدی را رویه خود قرار دادند.
هوش مصنوعی: همه آنها که ادعای علم و دانش می‌کنند، در واقع نادان هستند و معنی واقعی آنها نادانی است.
هوش مصنوعی: دانش آنها برای ایجاد فتنه و آشوب است و فضیلت‌شان فقط به خاطر خونریزی و کشتار است.
هوش مصنوعی: فضایل و ویژگی‌های خوب آنها آنقدر ضعیف و ناپسند است که حتی دیوها هم از ظاهر و شکل آنها فرار می‌کنند.
هوش مصنوعی: افرادی که خود را نمی‌شناسند و بی‌ادب هستند، موجب آزار دیگران می‌شوند.
هوش مصنوعی: هر چیزی که مشاهده می‌کنی که مشتری به آن نگاه می‌کند، به طرز جالبی، از زحل بدتر و شوم‌تر است.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که افرادی که با زبانی فریبنده سخن می‌گویند، در واقع درونشان پر از نیرنگ و فساد است. آنها ظاهرشان را طوری نشان می‌دهند که انگار خوب هستند، اما باطنشان آلوده به بدی‌ها و ناپاکی‌هاست.
هوش مصنوعی: در اینجا به توصیف وضعیتی می‌پردازد که در آن فردی با انواع بدی‌ها و مشکلات در دنیا مواجه است، اما در حالی که به شراب و لذت‌های آن مشغول است، از همه این مسائل غافل می‌شود و فقط به حال خود و لذتی که می‌برد توجه دارد.
هوش مصنوعی: هر کس مانند یک شیطان در تلاش و کوشش است و همگی از خدا و امور دنیایی دور شده‌اند.
هوش مصنوعی: شما چگونه می‌توانید نظر دهید در مورد کسانی که چنین‌اند؟ بهتر است که به فکر افرادی باشید که ایمان ندارند.
هوش مصنوعی: این قشر دیگر که در این زمان در معرض ظلم هستند، از بسیاری از امکانات و حقوق خود محروم شده‌اند.
هوش مصنوعی: همه در بلاتکلیفی و سردرگمی به سر می‌برند و دل‌زده از ظلم و ستمی هستند که بر آنها روا شده است.
هوش مصنوعی: اشک‌های آنها باعث آتش گرفتن آسمان و دجله موجب به وجود آمدن هامون شد.
هوش مصنوعی: عجیب است اگر نگاه آنها تاثیری نگذارد، درود قلب آنها باعث نمی‌شود که جهان به جهنم برود.
هوش مصنوعی: کسی که در دانش و آگاهی بسیار ضعیف است، اما کارهایش به‌نحوی از سایرین بهتر و منظم‌تر انجام می‌شود.
هوش مصنوعی: کسی که از ماهیت زندگی و مشکلات دنیا آگاه باشد، نمی‌تواند به راحتی و با آرامش زندگی کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون بیامد بوعده بر سامند
آن کنیزک سبک زبام بلند
برسن سوی او فرود آمد
گفتی از جنبشش درود آمد
جان سامند را بلوس گرفت
[...]
چیست آن کاتشش زدوده چو آب
چو گهر روشن و چو لؤلؤ ناب
نیست سیماب و آب و هست درو
صفوت آب و گونه سیماب
نه سطرلاب و خوبی و زشتی
[...]
ثقة الملک خاص و خازن شاه
خواجه طاهر علیک عین الله
به قدوم عزیز لوهاور
مصر کرد و ز مصر بیش به جاه
نور او نور یوسف چاهی است
[...]
ابتدای سخن به نام خداست
آنکه بی‌مثل و شبه و بی‌همتاست
خالق الخلق و باعث الاموات
عالم الغیب سامع الاصوات
ذات بیچونش را بدایت نیست
[...]
الترصیع مع التجنیس
تجنیس تام
تجنیس تاقص
تجنیس الزاید و المزید
تجنیس المرکب
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.