خداوندا نگارم را بمن ده

نگارم را خداوندا بمن ده

فلان را از میان جمله خوبان

خداوندا کرم فرما بمن ده

من از هستی خود سیر آمدستم

مرا بستان زِ من او را بمن ده

بگیر انصاف من بستانش امروز

وگر نی دامنش فردا بمن ده

رخش خورشید را هر روز گوید

تو معزولی، فرود آ، جا بمن ده

مرا جان از تن و او را ز خوبان

تو را سهل است بستان تا به من ده

زِ من این یک غزل بستان ببوسی

تو شکَّر می‌خور و حلوا بمن ده

تو جانان منی زآن لعل جان‌بخش

اگر جانی خوهم جانا بمن ده

برای سیف فرغانی نگارا

ز زلفت یک گره بگشا بمن ده