هر چه خواهی به قدر استعداد
حضرت آن کریم خواهد داد
این عطایش به ما بود دایم
خواه در مصر و خواه در بغداد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر چه خواهی به قدر استعداد
حضرت آن کریم خواهد داد
این عطایش به ما بود دایم
خواه در مصر و خواه در بغداد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به دلگرمی از بخشش‌های الهی و عطای انسان‌های بزرگ اشاره می‌کند. او می‌گوید که هر کسی به اندازه‌ی توانایی‌اش، آنچه را که می‌خواهد دریافت می‌کند. این نعمت‌ها و عطاها، به صورت همیشگی و در هر مکانی می‌تواند به بندگان الهی برسد، چه در مصر و چه در بغداد.
هوش مصنوعی: هر چه بخواهی، به اندازهٔ قابلیت و شایستگی‌ات از آن فرد بزرگوار به تو خواهد رسید.
هوش مصنوعی: این نعمت‌هایی که به ما داده شده، همیشه و در هر جایی است، چه در مصر و چه در بغداد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مصلحت را ز بهر عالم داد
هرچه گوشش ستد زبانش داد
پیرمردی لطیف در بغداد
دخترک را به کفشدوزی داد
همه را منصب و خلافت داد
جمله را کرد پر ز لطف و ز داد
گر تو کیخسروی به دین و به داد
ور چو ناصر شوی به حجت و داد
وحدتش گشته ظاهر از اعداد
نفی امثال کرده و اضداد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.