داریم نگاری به کمالی که چه گویم
حسنی که چه پرسی و جمالی که چه گویم
خوش نقش خیالی است که نور بصر ماست
نقشی و چه نقشی و خیالی که چه گویم
ساقی قدحی بادهٔ مستانه به من داد
زان آب حیاتی و زلالی که چه گویم
شمع است و شبستان و می و شاهد سرمست
بزمی است ملوکانه و حالی که چه گویم
در آینهٔ دیدهٔ سید بتوان دید
تمثال جمالی به مثالی که چه گویم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از زیبایی و کمال محبوب خود سخن میگوید و به ویژه به ویژگیهای ظاهری و باطنی او اشاره میکند. او با وصف معشوق، به توصیف حالاتی از نوعی شگفتی و تمنای درونی میپردازد که ناشی از آن زیبایی است. در ادامه، شاعر لحظات خوش و سرمستی را در میخانه و با وجود معشوق به تصویر میکشد، جایی که باده و نور به هم آمیختهاند. در نهایت، او به تأمل در تمثال زیبایی معشوق در آینه اشاره میکند که نشاندهندهی عظمت و کمال اوست.
هوش مصنوعی: ما دختری داریم با کمالات بینظیر، زیباییاش آنقدر زیاد است که نمیدانم چگونه توصیفش کنم، و اگر از زیباییاش بپرسی، باز هم نمیدانم چه بگویم.
هوش مصنوعی: خیالی زیباست که روشنی چشم ماست؛ تصویری زیبا و چه تصویری، و خدایا چه بگویم!
هوش مصنوعی: ساقی جامی پر از شراب خوشمزه و مستانه به من داد، و من از آن آب زندگیبخش و زلالی که در آن هست، نمیدانم چه بگویم.
هوش مصنوعی: در یک مجلس شبانه، شمع روشن است و محیطی دلپذیر وجود دارد. مشروبات و معشوقهای در حال شادابی و نشاط هستند. همه چیز به زیبایی و شکوه این جشن افزوده است و در این حال نمیدانم چه چیزی باید بگویم.
هوش مصنوعی: در آینهٔ چشم سید، میتوان تصویری از زیبایی را مشاهده کرد که وصف آن برایم دشوار است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بنمود جمالی به کمالی که چه گویم
حسنی و چه حسنی و جمالی که چه گویم
بنوشته خطی بر ورق روی چو ماهش
هر حرفی از آن خط به مثالی که چه گویم
بر دیدهٔ ما نقش خیالش گذری کرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.