|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
صدف و گوهریم و بحر و حباب
جوهرش آب و گوهرش دریاب
قدمی نه درآ درین دریا
نظری کن به عین ما در آب
بزم عشقست و عاشقان سرمست
باده نوشند شادی اصحاب
بر در می فروش رندانه
با مسبب نشسته بی اسباب
آفتابی به ماه رو بنمود
نور مهر است و نام او مهتاب
چشم پندار ما عیان بیند
گر خیالش تو دیده ای در خواب
نعمت الله عطای سید ماست
هب بی عوض دهد وهاب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بیان زیبایی‌های عشق و عرفان می‌پردازد. شاعر خود را به عنوان گوهر در دریا توصیف می‌کند و دعوت می‌کند تا در این دریا قدم ننهاده، بلکه فقط با نگاه به عمق وجود خود، به حقیقت عشق پی ببرد. بزم عشق و سرمستی عاشقان نمایانگر حال و هوای شادی است که در این فضای عرفانی برقرار است. او در نهایت، به نعمت و رحمت الهی اشاره می‌کند که بدون هیچ گونه خواسته‌ای به بندگانش ارزانی می‌شود.
هوش مصنوعی: ما همچون صدف و گوهر هستیم و دریا و حباب آب نیز مشابه وضعیت ما هستند؛ جوهر واقعی ما را باید در عمق دریا جستجو کرد.
هوش مصنوعی: به آرامی پا به این دریا بگذار و با دقت به چهره ما در آب نگاه کن.
هوش مصنوعی: در محفل عشق، عاشقان شاد و سرمست از شراب هستند و خوشی را با یکدیگر تقسیم می‌کنند.
هوش مصنوعی: در کنار دکان می فروشی، رندانه و بی‌دلیل، شخصی نشسته است.
هوش مصنوعی: خورشید نوری را به ماه تاباند که باعث شد او درخشندگی خاصی داشته باشد و به همین خاطر به او نام مهتاب داده‌اند.
هوش مصنوعی: چشم خیال ما چیزهایی را به وضوح می‌بیند، اگر تو خواب آن خیالات را دیده باشی.
هوش مصنوعی: نعمت‌های خداوند، بخشش‌های آقا و سرور ماست که او بدون هیچ چشم‌داشتی به ما می‌دهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
هر سؤالی کز آن لب سیراب
دوش کردم همه بداد جواب
گفتمش جز شبت نشاید دید
گفت پیدا بشب بود مهتاب
گفتم از تو که برده دارد مهر
[...]
به چه ماند جهان مگر به سراب
سپس او تو چون دوی به شتاب؟
چون شدستند خلق غره بدو
همه خرد و بزرگ و کودک و شاب؟
زانکه مدهوش گشته‌اند همه
[...]
لاله داری شکفته بر مهتاب
مشگ داری گرفته بر مه تاب
مشگ چون موی تو ندارد بوی
ماه چون روی تو ندارد تاب
پیل با عشق تو ندارد پای
[...]
چیست آن کاتشش زدوده چو آب
چو گهر روشن و چو لؤلؤ ناب
من مسکین در این رباط خراب
ساخته خانه بر ره سیلاب
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.