|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ما بندهٔ مطلق خدائیم
فرزند یقین مصطفائیم
در مجمع انبیا حریفیم
سر حلقهٔ جلمه اولیائیم
او با ما ، ما ندیم اوئیم
آیا تو کجا و ما کجائیم
مستیم ز شراب وحدت عشق
مستانه سرود می سرائیم
تا واصل ذات خویش گشتیم
با هر صفتی دمی سرائیم
یک معنی و صدهزار صورت
در دیدهٔ خلق می نمائیم
سید ز خودی خود فنا شد
والله به خدا که ما خدائیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ابراز عواطف و باورهای عمیق عرفانی خود می‌پردازد. او به بنده‌ای مطلق و فرزندی یقین خداوند اشاره می‌کند و خود را بخشی از حلقه اولیای الهی تلقی می‌کند. با مستی عشق و وحدت، او در تلاش است تا به ذات خویش واصل شود و بیان می‌کند که در میان هزاران صورت، تنها یک معنا وجود دارد. در نهایت، شاعر به مرحله‌ای از فنا در خود می‌رسد و به نوعی ادعای نزدیکی به خداوند را مطرح می‌کند.
هوش مصنوعی: ما تماماً متعلق به خدا هستیم و به یقین، فرزندان پیامبر مکرم اسلام، حضرت محمد (ص) می‌باشیم.
هوش مصنوعی: ما در جمع پیامبران، همراه و هم‌پیمان هستیم و در راس همه اولیا قرار داریم.
هوش مصنوعی: او با ماست، اما ما او را نمی‌بینیم؛ حالا تو کجایی و ما کجاییم؟
هوش مصنوعی: ما از شادی عشق و شراب یگانه مست شده‌ایم و با شوری خاص، ترانه‌هایی سرود می‌خوانیم.
هوش مصنوعی: ما با هر ویژگی و صفتی که داریم، به ذات اصلی خود رسیدیم و در هر لحظه به ترانه و سرود خوشحالی و عشق خواهیم پرداخت.
هوش مصنوعی: ما یک مفهوم داریم، اما به هزار شکل و صورت مختلف در نظر مردم جلوه‌گر می‌شویم.
هوش مصنوعی: سید از خود و وجودش گذشت و کاملاً مخلص و فانی شد؛ حقیقتاً به خدا قسم که ما ذاتاً وجود خداوند را در خود داریم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما خود بینیم و خود نمائیم
در آینه خود به خود نمائیم
رندیم و مدام همدم جام
اما تو کجا و ما کجائیم
بحریم و حباب و موج و جوئیم
[...]
هر چند تو شاه و ما گداییم
دامن مفشان که مبتلاییم
تا داغ غلامی تو داریم
هر جا که رویم پادشاییم
هر جا الم تو مرد دردیم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.