|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق عمیق و بیپایان خود به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که در برابر محبت معشوق، حاضر است تمام دردها و رنجهایش را تحمل کند. او تصمیم دارد که هرگز از سر کوی محبوب دور نشود و با همه وجود در راه عشق کوشیده و نالهاش را به او رساند. شاعر به معشوق میگوید که وجود او جان او را گرفته و هیچ چیز دیگری برای گفتن ندارد. در نهایت، او خود را بنده و غلام معشوق میداند و به محبت و حقایق عشقش اعتراف میکند.
هوش مصنوعی: من با جان و دل جام عشق تو را مینوشم و هیچ گاه درد تو را به چیزی نمیفروشم.
هوش مصنوعی: من از این به بعد از سر کوی تو نمیروم و تمام تلاشم را برای عشق تو به کار میگیرم.
هوش مصنوعی: ای محبوب، به صدای غمانگیز من گوش کن؛ این ناله از دل دلسوز من ناشی میشود. حالتی که دارم، برای جانم پر از شور و آشفتگی است.
هوش مصنوعی: عشق تو جان جهانی را به من هدیه داده و دل مرا ربوده است. پس هیچ چیزی را نگو، من در همین حالت سکوت کردهام.
هوش مصنوعی: من خود را سید میدانم و تو جان منی، من بندهای حلقه به گوش هستم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.