|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای در میان جانها از ما کنار تا کی
مستان شراب نوشند ما در خمار تا کی
ما گشتگان عشقیم بر خاک ره فتاده
ما را چنین گذاری در رهگذار تا کی
تو چشمهٔ حیاتی سیراب از تو عالم
ما تشنه در بیابان در انتظار تا کی
ساقی بیار جامی بر خاک ما فرو ریز
در مجلسی چنین خوش گرد و غبار تا کی
در خلوت دل تست یاری و یار غاری
تو می روی ز هر در غافل ز یار تاکی
نقش خیال بگذار دست نگار ما گیر
نقاش را نظر کن نقش نگار تا کی
رندان نعمت الله سرمست در سماعند
تو هم بکوب پائی دستی بر آر تا کی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تنهایی و عطش عاطفی خود اشاره دارد و از موضوع عشق و شوق مستانه سخن می‌گوید. او از اینکه در عشق به زمین افتاده و در انتظار وصال است، احساس خالی بودن می‌کند. در عین حال خواستار رشدی در زندگی و تجربه‌ی عشق بیشتری است. شاعر از ساقی می‌خواهد که جامی بیاورد و فضای خوشی فراهم کند و تاکید می‌کند که وقت برای غفلت و بی‌توجهی به عشق نیست. او به حضور یار در دل اشاره کرده و از نقش خیال و آرزوی وصال سخن می‌گوید، در نهایت از رندان می‌خواهد که در شادی و سماع سهیم شوند.
هوش مصنوعی: ای کسی که در میان دل‌ها حضور داری، تا چه زمانی باید در کنار ما باشی؟ در حالی که عاشقان شراب می‌نوشند و ما در حالت مستی و خواب‌آلودگی به سر می‌بریم، تا چه زمانی این وضعیت ادامه خواهد داشت؟
هوش مصنوعی: ما انسان‌های عاشق هستیم که به خاطر عشق، بر زمین افتاده‌ایم. این وضعیت ما را در مسیر عشق به چه مدتی خواهد کشید؟
هوش مصنوعی: تو منبع حیات هستی و جهانیان از وجود تو سیراب می‌شوند. ما در این دنیای خشک و بیابانی به شدت تشنه‌ایم و منتظریم تا کی می‌توانیم از نعمت‌های تو بهره‌مند شویم.
هوش مصنوعی: ای ساقی، بیا و جامی را بر خاک ما بریز تا در این مجلس خوش و شاداب، این گرد و غبار به کجا برود.
هوش مصنوعی: در دل من تو تنها دوستی هستی و همیشه با منی، اما تو برای من ناپدید می‌شوی و از یار و دوستی غافل می‌شوی. تا چه زمانی این احساس را ادامه خواهی داد؟
هوش مصنوعی: تصویر خیال را در دستان ما قرار بده، بگذار هنرمند ما را ببیند. تا چه زمانی باید به اثر هنری زیبای او توجه کنیم؟
هوش مصنوعی: رندان خوشحال و سرمست نعمت الله در حال شادی و وجد هستند. تو هم بیا و با پای خود بر زمین بکوب و دستی به هوا ببر تا چه زمانی این جشن و سرور ادامه دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.