کار عشقست و کار ما آنست
خواجه و خواندگار ما آنست
نقش رویش خیال می بندم
نور چشم و نگار ما آنست
رند مستی که باده می نوشد
در خرابات یار ما آنست
هرکه باشد مدام همدم جام
همدم دوستدار ما آنست
غم عشقش به جان و دل جوئیم
شادی و غمگسار ما آنست
در خرابات خلوتی داریم
خانه او و یار ما آنست
نعمت الله زیاد مگذارش
یاد کن یادگار ما آنست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عمق و حقیقت عشق میپردازد و عشق را محور زندگی انسان معرفی میکند. او به نقش معشوق در زندگی اشاره دارد و او را مصدر شادی و غم میداند. شاعر در توصیف معشوق، او را همچون نور چشم و یار دل میشمارد که در خرابات، به عنوان مأمن عاشقان، حضور دارد. این عشق آنچنان عمیق است که یادآوری آن و جستجوی غم و شادی وابسته به آن، از دغدغههای اصلی عاشق است. در نهایت، شاعر به اهمیت یاد و یادگار معشوق اشاره میکند و بیان میکند که عشق و دوستی، زندگی اوست.
هوش مصنوعی: عشق کاری است که ما انجام میدهیم و شخصی که ما را راهنمایی میکند و هدایتگر ماست، همان معشوق یا محبوب ماست.
هوش مصنوعی: تصویر چهرهاش را در ذهنم میپرورانم، زیرا او نور چشم و زیبای ماست.
هوش مصنوعی: مستی که در میخانه مشغول نوشیدن است، کسی نیست جز یار ما.
هوش مصنوعی: هر کسی که همیشه در کنار نوشیدن باشد، آن کسی که در کنار ما و دوستدار ماست.
هوش مصنوعی: غم عشق او را در جان و دل خود احساس میکنیم و شادی و غم ما در عشق او نهفته است.
هوش مصنوعی: در مکانی که پر از زخمها و یادهای گذشته است، ما محلی داریم که خانه محبوب ما و یارمان در آنجاست.
هوش مصنوعی: خداوند نعمتهای فراوانی به ما داده است، اما فراموش نکن که یادگاری از ما به جا بماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.