هرچه بخشد خدا به ما بخشد
پادشاهی به هر گدا بخشد
بحر رحمت به ما روان سازد
آبروئی به عین ما بخشد
دُردی درد عشق او مینوش
تا به لطفش تو را دوا بخشد
می به بیگانه کی دهد ساقی
ساغر می به آشنا بخشد
در خرابات اگر فنا گردی
از حیاتش تو را بقا بخشد
بندگی کن که حضرت سلطان
هرچه خواهی از او تو را بخشد
بینوایان نوا از او یابند
نعمت الله به بینوا بخشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل به رحمت و بخشش خداوند اشاره دارد و بیان میکند که هر چیزی که خدا بخواهد، به بندگان خود عطا میکند. شاعر به عشق و محبت الهی اشاره میکند و میگوید که درد عشق او را باید چشید تا لطف خدا را دریافت کرد. همچنین، او تأکید میکند که خداوند، تنها به آشنایان خود میدهد و بندگی در درگاه او، موجب دریافت نعمتها و باقی ماندن در حیات معنوی میشود. در نهایت، نعمتهای الهی به نیازمندان نیز عطا میگردد.
هوش مصنوعی: هر چه خداوند به ما عطا کند، همانطور که پادشاهی را به هر فقیر هم میدهد.
هوش مصنوعی: خداوند رحمت فراوانی به ما میبخشد و به چشم ما عزتی میدهد.
هوش مصنوعی: عاشق با نوشیدن درد عشق او، به آرامی میکوشد که با لطف و محبتش تو را هم درمان کند.
هوش مصنوعی: ساقی فقط به دوستان و آشنایان خود شراب میدهد، نه به بیگانگان.
هوش مصنوعی: اگر در میکده به فنا و زوال برسی، از زندگیای که داشتی، باقیماندهای برایت به جا خواهد ماند.
هوش مصنوعی: خودت را تسلیم کن، زیرا که پادشاه بزرگ هر آنچه بخواهی به تو عطا خواهد کرد.
هوش مصنوعی: بینوایان از او آهنگ میگیرند و نعمتهای خداوند را در اختیار بینوایان قرار میدهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.