ساز عشقش نوای دل سازد
دُرد دردش دوای دل سازد
لطف سازنده بین که بر سازش
هر چه سازد برای دل سازد
به خدا کار دل رها کردیم
کار دل هم خدای دل سازد
آتش عشق جان ما را سوخت
سوختگان را هوای دل سازد
دل مقامی خوشست از آن دلدار
جای خود در سرای دل سازد
دل صاحبدلی به دست آور
تا تو را آشنای دل سازد
نعمت الله می نوازد ساز
بشنو کز نوای دل سازد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف عشق و تأثیر آن بر دل میپردازد. عشق را به عنوان نوازندهای میبیند که نغمهای برای دل میسازد و دردهای عاطفی را درمان میکند. او بر ارتباط عمیق با خدا تأکید میکند و بیان میکند که باید دل را به دست آورد تا به آشنایی واقعی با خود برسیم. آتش عشق را نیز به عنوان عاملی سوزاننده و در عین حال حیاتبخش میداند که دل را زنده و شاداب میکند. در نهایت، شاعر دعوت میکند که نغمههای دل را بشنوند و از زیباییهای آن لذت ببرند.
هوش مصنوعی: آهنگ عشق او دل را شاد میکند و درد او درمانی برای دل میشود.
هوش مصنوعی: لطف خداوندی را در نظر بگیر که هر چیزی را که میسازد، به نفع دل و روح ما میسازد.
هوش مصنوعی: ما با خداوند کار دل را رها کردیم و به او اعتماد داریم که خود برای دلمان بهترینها را فراهم خواهد کرد.
هوش مصنوعی: عشق مانند آتش، جان ما را سوزاند و کسانی که در آتش عشق سوختهاند، دلشان به یاد این احساس زنده است.
هوش مصنوعی: دل جایگاهی خوش و آرام دارد، زیرا معشوق در قلب خود جا دارد و با او ارتباطی عمیق برقرار کرده است.
هوش مصنوعی: دل کسی را به دست بیاور که دلش پربار و پُر از محبت است، تا او بتواند تو را با دنیای عشق و احساس آشنا کند.
هوش مصنوعی: خداوند نعمتهایش را به ما هدیه میدهد و صدا و نواهایی که از دل برمیآید را بشنوید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.