|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نور روی او به چشم ما نمود
هر چه ما دیدیم غیر او نبود
گفتگوی ما خیالی بیش نیست
خود سخن فرمود و هم او خود شنود
در حجاب عالمی درمانده ای
آن چنان گیرش که عالم خود نبود
جود او داده به این و آن وجود
ورنه بی جودش ندارد کس وجود
بر در میخانه مست افتاده ام
سر به پای خم نهاده در سجود
آتش عشقش دلم در بر بسوخت
عالمی خوشبو شده زین بوی عود
گر در غیری به ما دربسته شد
نعمت الله خوش دری بر ما گشود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر در وصف عشق و زیبایی الهی است. شاعر از نور و زیبایی محبوب سخن می‌گوید و می‌گوید همه چیز غیر از او بی‌معنی است. او به بیان این نکته می‌پردازد که ارتباطات انسانی در حقیقت توهمی بیش نیست و در واقع خود حقیقت در وجود آن محبوب است. شاعر در حالات شیدایی و در عشق به او، در میخانه به سجده افتاده و از شعله‌های عشق می‌سوزد. در پایان، شاعر تأکید می‌کند که این عشق و جود الهی باعث برکت وجود انسان‌هاست و درهای رحمت خداوند به روی او گشوده شده است.
هوش مصنوعی: نور صورت او در چشمان ما طوری جلوه کرد که هر آنچه دیدیم فقط او بود و هیچ چیز دیگری وجود نداشت.
هوش مصنوعی: گفتگوی ما واقعیت ندارد؛ او خود صحبت کرد و خودش هم سخنانش را شنید.
هوش مصنوعی: در دنیای پر از راز و رمز، آنقدر غرق شده‌ای که حتی خودت را فراموش کرده‌ای.
هوش مصنوعی: بخشش و generosity او به همه مخلوقات است، و اگر او دست به بخشش نازد، هیچ‌کس وجود نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: در کنار میخانه، به حالت مستی افتاده‌ام و سرم را به پای خم (شراب) گذاشته‌ام و در حال عبادت و سجده هستم.
هوش مصنوعی: عشق او مانند آتش قلبم را سوزانده و باعث شده که جهان از عطر خوش عود پر شود.
هوش مصنوعی: اگر این در به روی ما بسته شد، خدایی دیگر دری خوش و نیکو برای ما باز کرده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نان آن مدخل ز بس زشتم نمود
از پی خوردن گوارشتم نبود
آمدم سوی سرای شمس دین
بازگشتم چون جمال او نبود
من چه خواهم کرد بی او آن سرای؟
تشنه را از ساغر فارغ چه سود؟
این بگفت و رفت از پیشش چو دود
هر چه بود اصلا همه آن هیچ بود
از قضا سرکنگبین صَفرا فزود
روغن بادام خشکی می‌نمود
از قضا دیوانه‌ای در بند بود
قصۀ من هرچه گفتم می‌شنود
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.