نوری که خدا به ما نماید
در جام جهان نما نماید
آئینه چو صیقلش نکردی
روی تو به تو کجا نماید
این لطف نگر که پادشاهی
در صورت هر گدا نماید
رندانه به نوش دُردی درد
تا درد تو را دوا نماید
نقشی به خیال می نگارم
نقاش به نقشها نماید
در موج و حباب آب دریاب
کان جوهر ما به ما نماید
در دیدهٔ سیدم نظر کن
تا نور خدا تو را نماید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان نور الهی و تجلی آن در وجود انسانها میپردازد. او اشاره میکند که چطور خداوند خود را در دلها و صورتها نمایان میکند و این نور در عین فقیران نیز ظاهر میشود. شاعر به عشق و دردهای انسانی و تأثیر آنها بر زندگی اشاره دارد و بر این نکته تأکید میکند که وجود هر فرد میتواند به نوعی آینهای از حقیقت الهی باشد. در پایان، شاعر مخاطب را به نگریستن در چشم یک سید دعوت میکند تا نور خدا را در وجود او مشاهده کند.
هوش مصنوعی: نور الهی که به ما نشان داده میشود، در جامی که جهان را به ما نمایش میدهد، متجلی میشود.
هوش مصنوعی: اگر به آینه نرسی و آن را تمیز نکنی، چهرهات چگونه در آن نمایان میشود؟
هوش مصنوعی: نگاهی به این قضیه بینداز که چطور سلطانی در چهره هر درویش و گدایی خود را نشان میدهد.
هوش مصنوعی: با نیرنگ و فریب، جامی از شراب مینوشم تا شاید این درد تو را درمان کند.
هوش مصنوعی: من در خیال خود تصویری میکشم که نقاش با آن تصاویری را به نمایش میگذارد.
هوش مصنوعی: در حرکت و جنبش آب دریا توجه کن که آن جوهر اصیل ما خودش را به ما نشان میدهد.
هوش مصنوعی: به چشمان سیدم نگریست، تا نور خداوند بر تو تابیده شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ساقی رخ اگر به ما نماید
در جام جهان نما نماید
آئینهٔ معنئی به دست آر
تا صورت او تو را نماید
نتوان دیدن به خود خدا را
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.