بیا و یک دمی با ما برآور
زمانی با من شیدا بر آور
چو لیلی جانب مجنون به دست آر
مراد خاطر ما را برآور
بر آور کام جان خستهٔ ما
کرم کن کام جان ما بر آور
ز روی لطف روی خویش بنما
فغان از پیر و از برنا برآور
به بحر دل چو غواصان فرو رو
چو ما گوهر از این دریا برآور
اگر خواهی حیات جاودانی
دمی با جام می جانا برآور
به شادی نعمت الله جام می نوش
دمار از زاهد رعنا برآور



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از معشوق میخواهد که لحظهای کنار او بماند و دل او را شاد کند. او به شیدایی خود افتخار کرده و از معشوق میخواهد که به او عشق و محبت را عطا کند. شاعر به تصویر مجنون و لیلی اشاره کرده و برآورده شدن آرزوها و خواستههایش را از معشوق طلب میکند. او همچنین از معشوق میخواهد که زیبایی و کرمت را به او نشان دهد و به عمق دل او که مانند دریایی است، نفوذ کند. در نهایت، اشاره به نوشیدن می، نماد شادی و زندگانی جاودان، برای رهایی از قید زاهدان دارد.
هوش مصنوعی: بیا و لحظهای را با ما بگذران، زمانی که بتوانیم با هم شادی کنیم.
هوش مصنوعی: اگر بتوانی لیلی را به مجنون نزدیک کنی، آرزوی ما را برآورده کردهای.
هوش مصنوعی: ای مهربان، به آرزوهای ما که دلمان را خسته کرده، رسیدگی کن و آنچه را که میخواهیم، به ما عطا کن.
هوش مصنوعی: از روی محبت خود، چهرهات را نشان بده و فریاد و نالهای از جوانان و پیران برانگیز.
هوش مصنوعی: دل خود را همچون غواصان به عمق دریای احساسات ببر و از آن جا کهنههای زندگی را کنار بزن و درخششهای ناب و ارزشمند را کشف کن.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی زندگی ابدی داشته باشی، یک لحظه با لیوان شراب دوستت نوش جان کن.
هوش مصنوعی: به خوشحالی و با نعمتهای الهی، جامی پر کن و بنوش تا زهد و روزهداری خشک و بیروح را از دلهای ظاهربین و خسته بیرون بکشی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.