مو نمی گنجد میان ما و یار
عشق در جانست و جانان در کنار
رند و قلاشیم ای زاهد برو
لا ابالی ایم ساقی می بیار
عاشق و مستیم و با رندان حریف
عاقل هشیار را با ما چه کار
ذوق عاشق تا به کی جوئی ز عقل
روی گل را چند می خاری به خار
خود چه داند عقل ذوق عاشقی
خود که باشد او و چون او صدهزار
در سرم سودا و جام می به دست
بر یمینم عشق و ساقی بر یسار
درد دل دارم اگر نالم بسوز
ناله ام بشنو ولی معذور دار
در هزار آئینه بنماید یکی
آن یکی در هر یکی خوش می شمار
در خرابات مغان دیگر مجو
همچو سید دردمند و درد خوار


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل احساس عشق و شیدایی را به تصویر میکشد و به تفاوت میان عشق و عقل اشاره میکند. او از زاهدان که نسبت به عشق بیتوجهاند، فاصله میگیرد و خود را در کنار رندان و عاشقان قرار میدهد. در میخانه و جمع عاشقان، او غرق در شوق و مستی است و به درد دل خود اشاره میکند. در نهایت، او به این نکته میرسد که در میان هزاران آینه، تنها یکی از آنها حقیقت عشق را نشان میدهد و زندگی در جمع عاشقان را با دیگر مکانها مقایسه میکند.
هوش مصنوعی: محبت و علاقه ما به یکدیگر فراتر از یک مو باریک است. عشق در وجود ما جریان دارد و محبوب ما در کنارش قرار دارد.
هوش مصنوعی: ما افرادی آزاد و بیپروا هستیم و به زندگی بیقید و شرط خود ادامه میدهیم. ای زاهد، بهتر است که به راه و رسم خود ادامه دهی و ما را به حال خود بگذاری. حالا بیا و شراب بیاور تا از زندگی لذت ببریم.
هوش مصنوعی: ما عاشق و شاداب هستیم و با افراد باهوش و خردمند چه ارتباطی داریم.
هوش مصنوعی: عشق و احساسات عاشقانه را نمیتوان با عقل و منطق جستجو کرد، چرا که عقل به تنهایی قادر به درک زیباییها و لطافتهای عشق نیست. در این مسیر، حتی اگر درد و رنجی وجود داشته باشد، مانند خارهایی که در گل وجود دارند، باز هم نمیتوان از زیبایی و جذابیت عشق غافل شد.
هوش مصنوعی: عقل انسانی نمیتواند به درستی درک کند که عشق حقیقی چیست و ذات آن چه تجربهای است، زیرا عشق به قدری عمیق و پیچیده است که حتی عقل نیز قادر به درک تمام زوایا و جنبههای آن نیست.
هوش مصنوعی: در ذهنم فکرهای شگفت و افکار پریشان دارم و در دستم یک لیوان شراب است. در سمت راست من عشق و در سمت چپم ساقی حضور دارند.
هوش مصنوعی: اگر من از دردهایم بگویم و گریه کنم، صدایم را بشنو، اما مرا ببخش که چنین میکنم.
هوش مصنوعی: در هزار آینه، هر یک از آینهها به خوبی خود را نشان میدهد و در هر کدام از آنها، تصویر دیگری هم وجود دارد که به خوبی دیده میشود.
هوش مصنوعی: در میخانهی مغان دیگر به دنبال کسی مثل سید دردمند و رنجکشیده نگرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خور به شادی روزگار نوبهار
می گسار اندر تکوک شاهوار
خون خود را گر بریزی بر زمین
به که آب روی ریزی در کنار
بت پرستیدن به از مردمپرست
پند گیر و کار بند و گوش دار
رأی مجلس کرد رای شهریار
پادشاه تاج بخش تاجدار
سیف دولت شاه محمود آنکه شد
مجلس او آسمان افتخار
ای خداوند خداوندان دهر
[...]
زینهار ای یار ِگلرخ زینهار
بیگنه بر من مکن تیزی چو خار
لالهٔ خود رویم از فرقت مکن
حجرهٔ من ز اشک خون چون لالهزار
چون شکوفه گرد بدعهدی مگرد
[...]
ای ز دولت دست جاهت را سوار
هیچ میدان چون تو نادیده سوار
عدل تو بفزود زینت ملک را
زینت ساعد بیفزاید سوار
حزم تو چون خاک و عزم تو چو باد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.