خلق حسن باشدش هر که حسینی بود
هر که حسینی بود خلق حسن باشدش
میل به من باشدش هر که شناسد مرا
هر که شناسد مرا میل به من باشدش
نیک سخن باشدش هرکه لسان ویست
هر که لسان ویست نیک سخن باشدش
گر غم زن باشدش مرد نباشد تمام
مرد نباشد تمام گر غم زن باشدش
طرف چمن باشدش هر که بود سروناز
هرکه بود سروناز طرف چمن باشدش
حسن حسن باشدش سید سرمست ما
سید سرمست ما حُسن حسن باشدش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به مدح و ستایش صفات نیک و زیباییهای انسانی میپردازد و تاکید دارد که هر کسی که ویژگیهای حسینی داشته باشد، به طور طبیعی دارای خلق و خوی نیکو خواهد بود. این شعر همچنین بر نزدیکی و پیوند میان شناخت خدا و میل به او تأکید میکند. شاعر به بیان این نکته میپردازد که اگر کسی غمگین باشد، بهطور کامل مرد نیست و از طرف دیگر، زیبایی و خوشظاهری با ویژگیهای انسانی پیوند دارد. در نهایت، او سید حسینی را به عنوان نماد زیبایی و خوشی معرفی میکند که تجلی حسن و نیکی است.
هوش مصنوعی: هر کسی که به صفات حسینی و انسانیت پی ببرد، موجوداتی نیکو و زیباست و دیگران نیز به او نیکو نگاه میکنند.
هوش مصنوعی: هر کسی که مرا بشناسد، به من تمایل و اشتیاق خواهد داشت.
هوش مصنوعی: هر کسی که خوب میگوید، زبانش هم خوب است و هر کس که زبانش خوب است، خوب میگوید.
هوش مصنوعی: اگر زنی غمگین باشد، به راستی هیچ مردی نمیتواند تمام مردانگی خود را نشان دهد.
هوش مصنوعی: هر کسی که زیبایی و ناز را در خود داشته باشد، در کنار گل و چمن خواهد بود و در آن فضا میدرخشد.
هوش مصنوعی: زیبایی واقعی در وجود کسی است که در مقام والایی قرار دارد و او به قدری مسرور و شاداب است که جذابیتش بیشتر میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.