علماء رسوم می بینم
همه را علم هست و نیست عمل
روز و شب عمر خویش صرف کنند
در پی قال و قیل و بحث و جدل
همه تجهیل هم کنند تمام
بله تکفیر یکدگر به مثل
عامیان عالمان چنان بینند
لاجرم کار دین بود به خلل
عمل و علم جمع کن با هم
که چنین گفته اند اهل دل
ترک این لقمهٔ حرام بگو
تا نیابی ملال را بی دل
نعمت الله را به دست آور
تا شوی پاک از جمیع علل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به انتقاد از علمای دینی میپردازد که به جای عمل و پیروی از اصول واقعی دین، به بحث و جدلهای بیفایده و تکفیر یکدیگر مشغولند. وی تأکید میکند که این وضعیت باعث آسیب به دین میشود، زیرا عموم مردم نمیتوانند حقیقت را در این بلوا تشخیص دهند. شاعر به عالمان توصیه میکند که علم و عمل را با هم جمع کرده و از حرامهای دنیوی دوری کنند تا به آرامش و پاکی دست یابند. در نهایت، او به پیروی از اهل دل تأکید کرده و دعوت به برقراری ارتباط با نعمتهای الهی میکند که انسان را از تمام عوامل مضر رهایی میبخشد.
هوش مصنوعی: در میان علما، میبینم که همه دانشی دارند، ولی این دانشها لزوماً به عمل و رفتار صحیح آنها منجر نمیشود.
هوش مصنوعی: انسانها عمر خود را درگیر بحثها و جدلهای بینتیجه میکنند و وقت خود را صرف جستوجوی کلمات و موضوعات بیفایده میسازند.
هوش مصنوعی: همه در تلاشاند تا یکدیگر را به ناحق متهم کنند و به زیر سوال ببرند؛ مانند یکدیگر که در این کار تمام تلاش خود را میکنند.
هوش مصنوعی: مردم عادی و دانشمندان به طور متفاوتی به مسائل نگاه میکنند، بنابراین مشکلاتی در انجام کارهای دینی به وجود میآید.
هوش مصنوعی: عمل و دانش را با هم افزایش بده، زیرا اهل دل این را گفتهاند.
هوش مصنوعی: فکر کردن به این لقمهی ناپاک را کنار بگذار تا از دلمشغولی و ناراحتی دور بمانی.
هوش مصنوعی: نعمتهای الهی را به دست آور تا از تمام مشکلات و موانع رها شوی و در مسیر پاکی قرار گیری.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر ندانی ز زاغور بلبل
بنگرش گاه نغمه و غلغل
ای دو زلفت چو ماه در آخر
وی رخانت چو مشک در اول
احول اکحلی و متفقند
خلق در حسن احول اکحل
شده بار دگر کسی هم جفت
[...]
آمد از حوت برنهاده ثقل
پیشوای ستارگان به حمل
پر لطایف نموده عرض هوا
در طرایف گرفته طول جبل
کرده بر آب و باد و خاک طباع
[...]
نه به ذاتست ساکن هر دل
بلکه لطفش همی کند منزل
جان بیمار در تراقی وتو
میگشائی ز دست او قیفال
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.