گر تو را دردیست رو درمان بجو
ور تو را سرّیست با مرشد بگو
گر نداری مرشدی جویاش باش
چون بدیدی گرد ِ خاک ِ پاش باش
دامن او را بگیر و بنده شو
وانگهی در بندگی پاینده شو
هرچه فرماید مکن بر وی مزید
تا مریدی گردی و چون بایزید
چیست شرط ره سخن بشنودن است
مردهٔ پیر مربی بودنست
بی مربی کار کی گردد تمام
مرشدی باید مکمل والسلام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به اهمیت وجود یک مرشد در سلوک معنوی و رشد روحانی اشاره میکند. او به خواننده میگوید اگر دردی دارد باید درمانش را جستجو کند و اگر در جستجوی مرشد است، باید به او نزدیک شود و دامن او را بگیرد. همچنین تأکید میکند که در پیروی از مرشد باید بدون افزونطلبی باشد و با تمام وجود به او گوش دهد. در نهایت، شاعر میگوید که بیمرشد هیچ کاری به سرانجام نخواهد رسید و مرشد باید کامل و شایسته باشد تا راهنما باشد.
هوش مصنوعی: اگر دردی داری، به دنبال درمانش باش و اگر رازی در دل داری، با راهنمای خود در میان بگذار.
هوش مصنوعی: اگر راهنمایی نداری، خودت به دنبال آن باش و وقتی که صدای او را شنیدی، با دقت به او توجه کن.
هوش مصنوعی: دست او را بگیر و به او وابسته شو، سپس در این وابستگی، ماندگار و پایدار باش.
هوش مصنوعی: هر چه او بگوید، بر آن افزون نکن تا اینکه مانند بایزید، مرید و پیرو او شوی.
هوش مصنوعی: شرط فهمیدن و شنیدن سخن این است که انسان، همچون مربی با تجربه و با دانش، با روحی زنده و فعال باشد.
هوش مصنوعی: بدون استادی، هیچ کاری به پایان نمیرسد. برای رسیدن به کمال، نیاز به راهنما داریم و بس.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.