بیا با ما درین دریا به سر بر
از اینجا دامنی خوش پر گهر بر
ز ما بشنو حبابی پر کن از آب
حباب از آب و در وی آب دریاب
به معنی آب در صورت حباب است
ببین در این و آن کان هر دو آبست
دمی در آفتاب و سایه بنگر
در آن هم سایه را همسایه بنگر
چه دریائی که ما غرقیم در وی
چه خوش جامی که ما داریم پر می
درین دریا به عین ما نظر کن
صدف بشکن تماشای گهر کن
اگر نورست اگر ظلمت که او راست
به راه کج مرو بشنو ز ما راست
وجودی جز وجود او نبینی
اگر آئی به چشم ما نشینی
به نور او جمال او توان دید
چنین می بین که سید آنچنان دید
نشان بی نشانی عارفان است
اگرچه بی نشانی هم نشان است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دعوت به غوطهوری در دریای معرفت و حقیقت را مطرح میکند. شاعر از مخاطب میخواهد تا در این دریا غرق شود و به زیباییها و دانههای گوهر وجود بپردازد. او تأکید میکند که همه چیز از وجود واحدی ناشی میشود و در دنیای مادی، خود را در سایههای حقیقت جستجو کند. با اشاره به عارفان، به روشنایی و ظلمت وجود و ضرورت درک عمیق از واقعیتها اشاره میکند، و سرانجام به این نکته میرسد که تمایزهای دنیوی در عین بینهایت بودن، خود نوعی ظهور در شناخت حقیقت است.
هوش مصنوعی: بیایید با هم در این دریا شنا کنیم و از اینجا دور شویم و دامن خوشی پر از جواهر به همراه داشته باشیم.
هوش مصنوعی: از ما بشنو که حبابی درست کن و آن را با آب پر کن. حبابی که از آب ساخته شده را درون آب بگذار و از آن آب بگیر.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به این نکته اشاره میکند که در ظاهر، حبابها نمایانگر چیزی هستند که به نظر میرسد، اما در واقع درون آنها آب وجود دارد. این به ما یادآوری میکند که با وجود تفاوتهای ظاهری، در عمق همهی چیزها حقیقتی مشابه وجود دارد؛ یعنی در نهایت همه آنچه به نظر جدا و متفاوت میرسند، در اصل به یک حقیقت مشترک پیوند دارند.
هوش مصنوعی: لحظهای در آفتاب بمان و به سایه نگاه کن. در آن حال سایه را همسایهوار ببین.
هوش مصنوعی: چه دریایی که ما در آن غرق شدهایم، و چه خوش حالتی که در جام خود از شراب پر داریم.
هوش مصنوعی: در این دریا به چشم خود نگاه کن و صدف را بشکن تا زیبایی گوهر را ببینی.
هوش مصنوعی: خواه نور باشد یا تاریکی، او همان خواهد بود. پس در راه اشتباه نرو و از ما بشنو که درست را بگوئیم.
هوش مصنوعی: اگر به حقیقت بنگری، جز وجود او را نمیتوانی ببینی؛ اگر به چشم ما بنشینی و از نزدیک نگاه کنی، تمام چیزها به او وابستهاند.
هوش مصنوعی: با تابش نور او، زیبایی او قابل مشاهده است؛ میتوان گفت که سید نیز به همین شیوه به او نگاه کرده است.
هوش مصنوعی: عارفان به گونهای از نمایش و وجود دست مییابند که خود را در عین بینشانی و عدم نمایش، به خوبی معرفی میکنند. در واقع، نبود نشان و نشانه نیز میتواند نشانهای از وجود واقعی و معرفت عارفان باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.