ابداً مرغ عقل اگر پرد
ره به خلوتسرای او نبرد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بررسی توانایی عقل می‌پردازد و می‌گوید که اگر عقل نتواند به دنیای رازآلود و عمیق معنویات وارد شود، همچون مرغی است که توان پرواز ندارد. او اشاره می‌کند که در غیاب این قدرت، نمی‌توان به درک عمیق‌تری از وجود و حقیقت رسید. در واقع، شاعر به لزوم آمیختن عقل با معنویت و کشف ابعاد جدیدی از هستی تأکید دارد.
هوش مصنوعی: هرگز عقل نمی‌تواند از راهی به درون خلوتسرای او راه پیدا کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عقل و جان را به حکم من نسپرد
سوی رای و هوای خویشم برد
به پرستندگان خویش سپرد
تا برندش چنانکه باید برد
در زمان نیست گشت و جان بسپرد
رخت را سوی ملک جانان برد
گفت راهی که حق شناس سپرد
پی به مقصود خویش ازان ره برد
برد با محرمان شاه سپرد
محرمی رفت و نزد شاهش برد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.