دل دوش دم از لطف الهی می زد
در ملک قدم خیمهٔ شاهی میزد
بی زحمت آب و گل دل زنده دلم
مستانه دم از نامتناهی میزد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دل دوش دم از لطف الهی می زد
در ملک قدم خیمهٔ شاهی میزد
بی زحمت آب و گل دل زنده دلم
مستانه دم از نامتناهی میزد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به لطف و رحمت الهی اشاره می‌کند و بیانگر این است که دلش در حال ذکر و یاد خداوند است. او از بی‌زحمت بودن زندگی و طراوت دلش سخن می‌گوید و به حیات روحانی و عشق الهی اشاره دارد. حال و هوای شعر به شوق و وجد روحانی و آزادی معنوی دل متمایل است.
هوش مصنوعی: دیروز دل من از محبت و رحمت الهی سخن می‌گفت و در جایی با شکوه و عظمت، همچون چادر و خیمه‌ای برای شاه زندگی می‌کرد.
هوش مصنوعی: بدون هیچ زحمتی، دل خوش و زنده‌ام با شور و شوق از نامتناهی صحبت می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.