راه گم کرده و با روی چو ماه آمدهای
مگر ای شاهد گمراه به راه آمدهای
باری این موی سپیدم نگر ای چشم سیاه
گر به پرسیدن این بختْ سیاه آمدهای
محنت چاه محاقم ننماید جانکاه
تا تو چون ماه نوام بر لب چاه آمدهای
کشته چاه غمت را نفسی هست هنوز
حذر ای آینه در معرض آه آمدهای
از در کاخ ستم تا به سر کوی وفا
خاک پای تو شوم کاین همه راه آمدهای
چه کنی با من و با کلبه درویشی من
تو که مهمان سراپردهٔ شاه آمدهای
میتپد دل به برم با همه شیر دلی
که چو آهوی حرم شیرنگاه آمدهای
آسمان را ز سر افتاد کلاه خورشید
به سلام تو که خورشید کلاه آمدهای
از گناهی که رود با تو در اسلام چه باک
که تو ترسا بچه خود عذر گناه آمدهای
شهریارا حرم عشق مبارک بادت
که در این سایه دولت به پناه آمدهای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با عواطف عاشقانه و غمگین خود، به بزم محبوبی مینگرد که با زیباییهایش دل او را ربوده است. او به این شاهد گمراه (محبوب) میگوید که باوجود گذراندن سختیها و مشکلات، هنوز هم از او امید دارد و دلش را به او پیوند میزند. شاعر به تضاد بین مقام محبوب و وضعیت خود اشاره کرده و به کنایه از فقر و درویشی خود میگوید که چگونه خاک پای او میشود. در نهایت، او احساس میکند که محبوب به عنوان یک منجی وارد زندگیاش شده و عشق را به ارمغان آورده است.
هوش مصنوعی: تو که زیبا و همچون ماه هستی، به نظر میرسد که در میان راه های پر پیچ و خم، راه خود را گم کردهای. آیا واقعاً برای پیدا کردن مسیر خود به اینجا آمدهای؟
هوش مصنوعی: نظر کن به موی سپید من، ای چشم سیاه! آیا برای پرسیدن از بخت بد من آمدهای؟
هوش مصنوعی: درد و رنج من به اندازهای نیست که جانم را به خطر اندازد، تا زمانی که تو مانند ماه نو بر لب چاه آمدهای.
هوش مصنوعی: عشق و غم تو همچنان در جانم باقیست، اما ای آینه، احتیاط کن که من در حال گریهام.
هوش مصنوعی: من از درب کاخ ظلم تا سر کوی وفا میآیم و امیدوارم که خاک پای تو شوم، چون به خاطر تو این همه راه را پیمودهام.
هوش مصنوعی: چه میخواهی از من و از خانهی ساده و فقیرانهام، در حالی که تو به مهمانی دربار شاه آمدهای؟
هوش مصنوعی: دل من با تمام شجاعت و دلیریاش نمیتواند آرام بماند، چرا که تو همچون آهو و به زیبایی و دلربایی، با نگاهت به سوی من آمدهای.
هوش مصنوعی: خورشید به خاطر سلام تو، انگار کلاهی از سرش افتاده و آسمان بر سرش سایه انداخته است.
هوش مصنوعی: به نگرانی از گناهانی که به همراهت در اسلام وجود دارد، اهمیت نده. تو حتی اگر به عنوان یک مسیحی باشی، به خاطر فرزندت عذرت را پذیرفتهای.
هوش مصنوعی: ای شهریار، عشق تو را خوش آمد میگویم که در این پناه و سایه، از نعمتهای خدا بهرهمند شدهای.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
لیک پیِ اسب چرا بیرخ شاه آمدهای
پیل بودی تو چرا مات ز راه آمدهای
برگبرگشته و تنخسته و بگسستهلگام
هوش خود باخته با حال تباه آمدهای
ای فرس قافلهسالار تو کشتند مگر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.