تو با او به نیک و به بد یار باش

نگهبان دژ باش و بیدار باش

دلیر و خردمند و هشیار باش

به پاس اندرون نیز بیدار باش

که ای طاق آزرده هشیار باش

برین شاه ایران نگهدار باش

بران آخر اسپ سالار باش

به هر کار با هر کسی یار باش

چو روز تو آمد جهاندار باش

خردمند باش و بی‌آزار باش

تو پدرود باش و بی‌آزار باش

ز بهر تن شه به تیمار باش

سپاهی فرستم تو سالار باش

برزم اندرون دست بردار باش

بدو گفت رستم که بیدار باش

بآورد این ترک هشیار باش

خردمند باش و بی‌آزار باش

همیشه روان را نگهدار باش

چو رزم آیدت پیش هشیار باش

تنت را ز دشمن نگهدار باش

تو بیدار باش و جهاندار باش

خردمند و راد و بی‌آزار باش

تو او را ز هر نیک و بد یار باش

ز هر خوب و زشتش نگهدار باش

مرا گفت از ایدر تو بیدار باش

شب و روز در کوه هشیار باش

بدو گفت درکار هشیار باش

سپه را ز دشمن نگهدار باش

که یارب تو او را نگهدار باش

نگه دارش ازشر اشرار باش

یک امشب در این قلعه هشیار باش

ز خوردن بپرهیز و بیدار باش

به کار اندرون سخت هشیار باش

تن خویشتن را نگهدار باش

که من رفت خواهم تو هشیار باش

سپه را ز دشمن نگهدار باش

ای ز خوبی مست هان هشیار باش

ور ز مستی خفته‌ای بیدار باش

از شراب شوق رویت عالمی

گشته مستانند هان هشیار باش

گر مه میخواره خوانندت رواست

[...]

ای سنایی دل بدادی، در پی دلدار باش

دامن او گیر و از هر دو جهان بیزار باش

دل به دست دلبر عیار دادن مر تو را

گر نبود از عمری اندر عشق او عیار باش

بر امید آن که روزی بوس یابی از لبش

[...]