چنین داد پاسخ کزین باک نیست

سرانجام آخر به جز خاک نیست

سرانجام بستر جز از خاک نیست

از او بهره زهر است و تریاک نیست

چو رستم نباشد ازو باک نیست

دم او برین زهر تریاک نیست

چو رستم نباشد مرا باک نیست

ز گرگین و بیژن دلم چاک نیست

از آن پس چو مرگ آیدم باک نیست

مرا خود نهالی به جز خاک نیست

چه مهتر که پای ترا خاک نیست

چه زهر آنکه نام تو تریاک نیست

اگرمن شوم کشته زان باک نیست

کجا زهر مرگست و تریاک نیست

گر از مهر من بر دلت باک نیست

مرا جایگاه بهتر از خاک نیست

چنین داد پاسخ کزین باک نیست

سرانجام بستر بجز خاک نیست

بدو گفت سیمرغ از این باک نیست

کشد زهر جایی که تریاک نیست

از این کار هرگز تو را باک نیست

و دیگر که فرزند ضحاک نیست

چو اندر رسیدی تو را باک نیست

به پیش تو کمتر ز ضحّاک نیست

نبینیم مردم که ناباک نیست

نه کس را به فرمان ضحاک نیست

که شاه همایون چو ضحّاک نیست

ستمکاره خونریز و ناباک نیست

هیچ دل از حرص و حسد پاک نیست

معتمد‌ی بر سر این خاک نیست

آن نفس از حقهٔ این خاک نیست

این حق آن هم‌نفس پاک نیست

خاک زمین جز به هنر پاک نیست

وین هنر امروز درین خاک نیست

وصف او چون کارِ جانِ پاک نیست

عقل را سرمایهٔ ادراک نیست

من همی‌دانم که آدم خاک نیست

سر نهم تا سر ببینم، باک نیست

گر مرا لعنست قسمت، باک نیست

زهر هم باید، همه تریاک نیست