به هر کشوری کز جهان مهتری

به پرده درون داشتن دختری

بخواهد ز قیصر همی دختری

که ماندست از دختران کهتری

کمر خواست از گنج و انگشتری

یکی نامور افسری مهتری

خداوند پیروزی و برتری

خداوند افزونی و کمتری

بزرگش مخوانید کان برتری

سبک بازگردد سوی کهتری

الان شاه بودی کنون کهتری

هم از بندهٔ بندگان کمتری

دگر آنک گفتی که بداختری

نزیبد تو را شاهی و مهتری

مگر کو به نزد تو انگشتری

فرستد همان افسر مهتری

تو از بندهٔ بندگان کمتری

به اندیشهٔ دل مکن مهتری

چنین گوی کاین تاج و انگشتری

مرا شاه داد از پی مهتری

ز فر تمامی و نیک‌اختری

ز شاهان به هر گونه‌ای برتری

همی گفت ای برتر از برتری

فزایندهٔ پاکی و مهتری

تو گر شهریاری و نیک‌اختری

به کار سپهری تواناتری

کی تو تا قیامت مرا مهتری

ز صد ورقه بر من گرامی تری

غریوان یکی ماهرخ دختری

کزآن شهر بودش پدر مهتری

بد اندر کجا نامور مهتری

نگهبان آن مرز نیک اختری

همان شب نکاح مه و مشتری

ببستند با نیک هم اختری

نبینم همی لطف نیک اختری

شده مونسم دایما دفتری

بدو کید گفتا که تو مهتری

پسر زان تو هم پدر دختری

ز بی دانشی بسته ای برتری

تو بد گوهری از سگان کمتری