پرستندهٔ بیشه و گاو نغز

چنین داد پاسخ بدان پاک مغز

که بیدار دل بود و پاکیزه مغز

زبان چرب و شایستهٔ کار نغز

یکی پرخرد مرد پاکیزه مغز

که بودش زبان پر ز گفتار نغز

چو بشنید زال این سخنهای نغز

که روشن روان اندر آید به مغز

کنون ای سخن‌گوی بیدارمغز

یکی داستانی بیارای نغز

چو فرزند و زن باشدم خون و مغز

کرا بیش بیرون شود کار نغز

زبان آوری بود بسیار مغز

کجا برگشادی سخنهای نغز

یکی بارهٔ گام‌زن خواست نغز

برو برنشست آن گو پاک‌مغز

ازان کار گودرز شد تیز مغز

برِ او پیامی فرستاد نغز

نهادند خوان و خورشهای نغز

بیاورد سالار پاکیزه مغز

به سر بر یکی گرد صندوق نغز

بیاراست آن درگر پاک مغز

بفرمود تا درگری پاک‌مغز

یکی تخته جست از در کار نغز

دگر آنک دیدی ز کرپاس نغز

گرفته ورا چار پاکیزه مغز

همان یاد داری سخنهای نغز

بیفزاید اندر تنت خون و مغز

بیاورد خوان با خورشهای نغز

جوان بر منش بود و پاکیزه‌مغز

به موبد چنین گفت کای پاک‌مغز

تو را کردم این لقمهٔ پاک و نغز

ولیکن یکی داستانست نغز

اگر بشنود مردم پاک مغز

هرآنکس که دانا بدو پاک مغز

زهرگونه اندیشه‌ای راند نغز

ز بازارگان آنک بد پاک مغز

سخنگوی و اندرخور کار نغز

ز رهام وز بیژن تیز مغز

نیاید بگیتی یکی کار نغز