|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آیین دستگیری ز اهل جهان نیاید
بانگ درای همت زین کاروان نیاید
ای عندلیب خو کن با خار غم که هرگز
بوی گل مروت زین بوستان نیاید
بر حرف اهل حاجت گوش قبول بگشا
کاین حرف را نگوید کس تا به جان نیاید
ناچار گشته غربت دل را و گرنه هرگز
مرغی بود که یادش از آشیان نیاید
کم آیدم به خاطر همصحبتان جانی
کاتش به جان نگیرد دل در فغان نیاید
تیر دعا چه خوبست گر بر نشان توان زد
اما چه چاره سازم گر بر نشان نیاید
وحشی دگر نیاید سویم عروس دولت
روزی بیاید آخر گر این زمان نیاید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به ناکامی‌های زندگی و درد و رنجی که از دوری و غربت احساس می‌کند، می‌پردازد. او بر این باور است که کمک و توجه از دیگران نادر است و در واقع، عمل خیرخواهانه در جهان کمتر دیده می‌شود. دل شاعر در حسرت یاد آشیان است و در گفتگوها با دیگران، همواره احساس تنهایی و غم می‌کند. همچنین، او به دعا و انتظار برای بهبود اوضاع فکر می‌کند، اما می‌داند که امیدواری‌هایش ممکن است به واقعیت نپیوندد. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که اگرچه اکنون عروسی در دولت او نمی‌بیند، ولی به امید روزی بهتر دست بردار نیست.
هوش مصنوعی: کمک و یاری از اهل دنیا به کسی نخواهد رسید، صدای تلاش و کوشش در این کاروان از کسی بلند نخواهد شد.
هوش مصنوعی: ای پرنده خوش‌صدا، به غم و اندوه عادت کن، زیرا هرگز بوی خوش وفا و محبت از این باغ به تو نخواهد رسید.
هوش مصنوعی: گوش‌هایت را برای شنیدن حرف نیازمندان باز کن، زیرا این سخن را کسی نمی‌گوید مگر اینکه به جانش آسیب رسیده باشد.
هوش مصنوعی: دل به ناچار در غربت به سر می‌برد، وگرنه هرگز پرنده‌ای را نمی‌توان یافت که فراموش کند کجا زادگاهش بوده است.
هوش مصنوعی: گاهی اوقات به دلیل همصحبتان و صحبت‌هایشان، احساس می‌کنم که دلم نمی‌تواند از غم و اندوه خود بگوید و این درد در جانم فرو می‌نشیند.
هوش مصنوعی: دعا مثل تیر، اگر به هدف بزند، بسیار خوب است، اما اگر هدفی وجود نداشته باشد، چه کنم؟
هوش مصنوعی: دیگر وحشی به سمت من نمی‌آید، اما عروس خوشبختی روزی خواهد آمد، حتی اگر در این زمان سراغی از او نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.