|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون کوه غم تاب آورد جسمی بدین فرسودگی
غم بر نتابد بیش ازین باید تن فرمودگی
نی ناله‌ای نزدیک لب نی گریه‌ای در دل گره
یارب نصیب من مکن اینست اگر آسودگی
گفتی به عشق دیگری آلوده‌ای تهمت مکن
حاشا معاذالله کجا عشق من و آلودگی
رفت آن سوار تندرو ماند این سگ دنباله‌دو
بشتاب ای پای طلب یارب مبادت سودگی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از بار سنگین غم و رنجی که بر دوش دارد صحبت می‌کند و احساس می‌کند که دیگر تاب این درد را ندارد. او به خداوند دعا می‌کند که آسودگی و آرامش را از او نگیرد، چرا که او عاشق است و نمی‌خواهد متهم به عشق به دیگری باشد. سپس به تصویر دو شخصیت می‌پردازد؛ یک سوار سریع که رفته و او، مانند سگی وفادار، در پی او مانده است و از خدا می‌خواهد که در جستجوی beloved خود از پای ننشیند. در نهایت، حس درماندگی و نیاز به ادامه مسیر جستجو را ابراز می‌کند.
هوش مصنوعی: به دلیل فشار و سنگینی غم، جسمی که به شدت آسیب دیده و فرسوده شده، دیگر توانایی تحمل بیشتر این بار را ندارد و باید به آن استراحت داد.
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از حالتی شکایت دارد که مانند ناله‌ای از نی و گریه‌ای در دلش وجود دارد. او از خداوند می‌خواهد که این وضعیت را برایش مقدر نکند، زیرا آسودگی و آرامش در زندگی‌اش در این شرایط ممکن نیست.
هوش مصنوعی: گفتی که به عشق دیگری وابسته‌ای، اما این ادعا را نکن، هرگز! عشق من هیچ‌گونه آلودگی ندارد.
هوش مصنوعی: سوار تندرو رفت و تنها این سگ دنباله‌رو باقی ماند. ای پای طلب، زودتر حرکت کن، کاش به بی‌هدفی نیفتی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ماییم شسته زآب می دست از همه آلودگی
سوده سری در پای خم وز درد سر آسودگی
وقتی به عشق نیکوان بودم ز بودخویش گم
و اکنون به خود درمانده ام خوش وقت آن گم بودگی
تا سر به بالینم ز تو بر بستر بی بستری
[...]
بر روی یار اغیار را چشمی به آن آلودگی
غلطان به خاک احباب را اشگی به آن پالودگی
مجنون چو افشاند آستین بر وصل تا روز جزا
دامان لیلی پاک ماند از تهمت آلودگی
نازش برای عشوه ای صد لابه می‌فرمایدم
[...]
شستم ز می‌در پای خم، دامن ز هر آلودگی
دامن نشوید کس چرا، زابی بدین پالودگی
می‌گفت واعظ با کسان، دارد می و شاهد زیان
از هیچکس نشنیده‌ام حرفی بدین بیهودگی
روزی که تن فرسایدم در خاک و جان آسایدم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.