می‌خواست فلک که تلخ کامم بکشد
ناکرده میِ طرب به جامم، بکشد
بسپرد به شحنهٔ فراقِ تو مرا
تا او به عقوبتِ تمامم بکشد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
می‌خواست فلک که تلخ کامم بکشد
ناکرده میِ طرب به جامم، بکشد
بسپرد به شحنهٔ فراقِ تو مرا
تا او به عقوبتِ تمامم بکشد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از تلاطمات درونی خود و تأثیر فراق معشوق سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که آسمان قصد دارد او را با تلخی روزگارش غمگین کند و در این بین، به جراحتی در دلش اشاره می‌کند که ناشی از جدایی معشوق است. در حقیقت، شاعر خود را در معرض عذاب و عواقب تلخ این فراق می‌بیند و معشوق را دلیلی برای تمام درد و ناکامی‌هایش می‌داند.
هوش مصنوعی: آسمان می‌خواست که من را با غم و اندوهی سنگین کند، ولی هنوز فرصت نکرده‌ام که از خوشی و شادابی زندگی استفاده کنم.
هوش مصنوعی: مرا در اختیار شحنه فراق تو گذاشتند تا او به طور کامل عذابم کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.