|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ز من چندان که می‌خواهی وفا هست
از این معنی بگو یک جو تو را هست؟
چه گویم وای دل گویی که جان کن
کنون هم از تو پرسم این وفا هست؟
سلامم را جوابی نیست از تو
بگو در هیچ مذهب این روا هست؟
به غم گفتی برو خون کن دلش را
ز غم واپرس تا خود دل به جا هست؟
چو گویم وصل، گویی وقت آن نیست
به غم قانع شدم اینت رضا هست؟
گر از غم بر درت جان داد سهل‌ست
چو من در شهر عشقت صد گدا هست؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساسات عمیق عاشقانه خود سخن می‌گوید و به وفای عشق اشاره می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که در برابر محبت‌هایش پاسخگو باشد و به کلام خود وفا کند. احساس ناامیدی و غم در کلام او مشهود است، به‌طوری که حتی از وصل و دیدار معشوق هم ناامید شده و به غم و دوری قانع شده است. در نهایت، او به محدودیت‌ها و دشواری‌های عشق اشاره می‌کند و نارضایتی خود را از وضعیت موجود بیان می‌کند.
هوش مصنوعی: هر چقدر که می‌خواهی از من وفاداری و پایبندی دارم، اما آیا تو هم چیزی از این وفا برایم داری؟
هوش مصنوعی: چه بگویم، ای دل؟ جانم را می‌کنی که آیا این وفا وجود دارد؟
هوش مصنوعی: سلامم را پاسخی از تو نیست؛ آیا در هیچ دینی چنین رفتار نادرستی وجود دارد؟
هوش مصنوعی: در این بیت، گوینده به غم اشاره می‌کند و می‌پرسد که آیا باید دل کسی را از غم بپرسیم، در حالی که خود دل هنوز در جای خود قرار دارد و زندگی را ادامه می‌دهد؟ به نوعی، اشاره به این است که در میان درد و رنج، ممکن است درک و توجهی به حال دیگران نداشته باشیم.
هوش مصنوعی: زمانی که می‌گویم به وصال رسیدم، گویی هنوز وقتش فرا نرسیده است. به ناچار با غم کنار آمده‌ام و آیا این همان راضی بودن نیست؟
هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر اندوه نزد تو جان بدهد، آسان است؛ زیرا در شهر عشق تو، هزاران فقیر و بی‌نوایی وجود دارند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرا ویرو خداوندست و شاهست
به بالا سرو و از دیدار ماهست
جمالت بر سر خوبی کلاهست
بنامیزد نه رویست آن که ماهست
تویی کز زلف و رخ در عالم حسن
ترا هم نیم شب هم چاشتگاهست
بسا خرمن که آتش در زدی باش
[...]
گرفتم هرچه من کردم گناه‌ست
نه آخر آب چشمم عذرخواه‌ست؟
ز نورش ذرّهٔ خورشید و ماهست
همه ذرّات را پشت و پناهست
جمالش بر سر خوبی کلاهست
بنامیزد نه رویست آن که ماهست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.