گر امین را به ولی عهد ملک
در سراپرده عز پروردند
مُلک،مأمون برد از راه سزا
گرچه نامی بر امین افکندند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر امین را به ولی عهد ملک
در سراپرده عز پروردند
مُلک،مأمون برد از راه سزا
گرچه نامی بر امین افکندند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع خیانت و نیرنگ در سیاست پرداخته است. امین، ولی عهد ملک، به خاطر عزت و سربلندی‌اش تحت نظر قرار می‌گیرد، اما در عین حال، به دلیل کینه‌ای که در دل دارند، اقداماتی انجام می‌شود که به او آسیب می‌زند. این قطعه به نوعی به بحران‌های قدرت و سیاست‌های پشت‌پرده اشاره دارد که می‌تواند منجر به سقوط افراد موثر شود.
هوش مصنوعی: اگر کسی را که مورد اعتماد است به عنوان ولی عهد سلطنت در آرامش و شکوه بزرگ کنند،
هوش مصنوعی: مأمون با شایستگی و لیاقت بر تخت حکومت نشسته است، هرچند که نام و عنوان امین به شخص دیگری داده شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
روز و شب برشکمش چوب زدند
زر و سیمش بفراست ستدند
خلق گِرداگرد میدان درشدند
خیره از بهر تماشا آمدند
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.