گنجور

 
 
نقالی نو: شاهنامهٔ انگلیسی

با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: ویکی‌درج
تعداد ابیات: ۲
رونوشت متن رونوشت نشانی نمای مشابه کتابهای چاپی (فقط رایانه)
خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر از سرگردانی و دشواری‌های زندگی سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که از پیچیدگی‌های جهان و دشواری‌هایی که در پی نفاق ستاره‌ها ایجاد شده، گم‌گشته است. او از امام هشتم (امام رضا) درخواست یاری می‌کند تا او را از این وضعیت رها سازد و به مسیر درست هدایت کند. احساس نیاز به کمک و دستگیری از سوی معصوم را در شعر می‌توان حس کرد.

 اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.
برگردان به زبان ساده

# از گردش افلاک و نفاق انجم

سر رشتهٔ کار خویشتن کردم گم

هوش مصنوعی: از چرخش آسمان و درگیری‌های ستاره‌ها، نتوانستم رشتهٔ امور خود را به درستی حفظ کنم و گم شدم.

 اخطار: برگردان‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.

# از پای فتاده‌ام مرا دست بگیر

ای قبلهٔ هفتم ای امام هشتم

هوش مصنوعی: من به زمین افتاده‌ام و نیاز به کمک دارم، ای راهنمای من، ای امام هشتم.

 اخطار: برگردان‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.
اطّلاعات
آرایه‌های ادبی
واژگان
تصاویر
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها

در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...

اطّلاعات
آرایه‌های ادبی
واژگان
تصاویر
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
اطّلاعات
آرایه‌های ادبی
واژگان
تصاویر
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
اطّلاعات
آرایه‌های ادبی
واژگان
تصاویر
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
اطّلاعات
آرایه‌های ادبی
واژگان
تصاویر
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
رودکی
رودکی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹

واجب نبود به کس بر، افضال و کرم

واجب باشد هر آینه شکر نعم

تقصیر نکرد خواجه در ناواجب

من در واجب چگونه تقصیر کنم؟

عنصری
عنصری » رباعیات » شمارهٔ ۳۶

گفتم: صنما پیشهٔ تو؟ گفت: ستم

گفتم: نگری به غمگِنان؟ گفتا: کم

گفتم که به زر بوسه دهی؟ گفت: دهم

گفتم به‌جز از بوسه دهی؟ گفت: نعم

مشاهدهٔ ۱ مورد هم آهنگ دیگر از عنصری
ابوسعید ابوالخیر
ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۴۰۹

بر لوح عدم لوایح نور قدم

لایح گردید و نه درین سر محرم

حق را مشمر جدا ز عالم زیراک

عالم در حق حقست و حق در عالم

مشاهدهٔ ۲ مورد هم آهنگ دیگر از ابوسعید ابوالخیر
خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری » سخنان پیر طریقت » بخش ۷۳

جانی دارم به عشق تو کرده رقم

خواهیش به شادی کش خواهیش به غم

ازرقی هروی
ازرقی هروی » رباعیات » شمارهٔ ۷۴

با زور تو، ای عالم احسان و کرم

بر رای تو موقوف شود شغل عجم

آن کس که کنون جست ز رای تو درم

در قبضۀ تدبیر تو بندد عالم

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه
اطّلاعات
آرایه‌های ادبی
واژگان
تصاویر
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها

معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است

اطّلاعات
آرایه‌های ادبی
واژگان
تصاویر
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
بارگذاری روند بازدیدها
اطّلاعات
آرایه‌های ادبی
واژگان
تصاویر
مشق شعر
هم‌آهنگ‌ها
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها

مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین

تا به حال ۱۱ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...

علیرضا ریاحی در ‫۱۰ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۲۳:۴۹ نوشته:

چرا به امام هشتم(ع) «قبله هفتم» می‌گویند؟
مدرس خاتون‌آبادی اصفهانی مؤلف کتاب «جنات الخلود» (تألیف شده در سال 1125 هجری) که از علمای برجسته عصر صفوی به شمار می‌رود، ‌در این باره می‌نویسد: حضرت علی‌بن موسی الرضا(ع) را بدین لحاظ قبله هفتم می‌گویند که مردم در روی زمین به هفت موضع توجه دارند یا هفت موضع از زمین، قبله‌گاه مسلمانان است:
1. مکه معظمه
2. مدینه منوره
3. نجف اشرف
4. کربلای معلی
5. مقابر قریش یعنی قبور کاظمین علیهما السلام
6. سامرا
7. مشهدالرضا(ع).
بدین جهت آن بزرگوار را قبله هفتم می‌نامند.
برخی از این نکته استفاده می‌کنند و می‌گویند شاید ثواب زیارت امام رضا(ع) با این هفت موضع برابر باشد، زیرا شیعیانی که به امامت امام رضا(ع) قائل هستند، امامتشان کامل است. برای اینکه بعد از آن حضرت فرقه دیگری در تشیع به وجود نیامد.
وجه تسمیه دیگری که برای اطلاق قید «قبله هفتم» برای حضرت رضا(ع) بیان می‌شود، این است: روزی امام موسی‌بن جعفر(ع) در برابر فرزندان خود موقع نماز فرمودند: باید فرزندم علی برای اقامه نماز جماعت باشد تا من به او اقتدا کنم. بنابراین، حضرت رضا(ع) امام جماعت شدند و از آنجا، حضرت را به قبله هفتم (یعنی قبله امام هفتم) ملقب می‌کردند.
حجت‌الاسلام فاضل بسطامی در کتاب «تحفه الرضویه» در این باره می‌نویسد: احتمالاً امام کاظم(ع) می‌‌خواستند به فرزندان و خویشان بفهمانند که امام بعد از ایشان، «علی‌بن موسی» است.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
تضمینی در ‫۱۰ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۳۰ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۱۶:۳۲ نوشته:

سید(!) جان
اولا: اثبات شیء نفی ما عدا نمی کند. نفرمود که از خدا کمک نخواه.
در ثانی: سیره و منش انبیای حقیقی الهی، بر واسطه قرار دادن مقربان بوده.
یا حق

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
سید در ‫۱۰ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۱ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۰۰:۳۳ نوشته:

آقا / خانم تضمینی
مگر من نوشتم نفی ماعدا می کند ؟
آیا من نوشتم ، او گفته از خدا کمک نخواه؟
جلو اسم من یک علامت تعجب برای چیست ؟
نه به آن جان نوشتن ، نه به آن علامت
آیا مثالی داری در این گفته : ”سیره و منش انبیای حقیقی الهی، بر واسطه قرار دادن مقربان بوده“.
کدام پیامبر ، مقربی را واسطه قرار داده ؟
تا به حال شنیده ای که پیامبر اسلام مثلاً حسین بصری را نزد خدا واسطه قرار داده باشد یا علی بن ابیطالب را ؟
یک سؤال ، آیا شما در حوزه درس خوانده ای؟
از مغلطه ها و از ناهنجاری های سخن شما چنین بر می آید

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
همیشه بیدار در ‫۱۰ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۱۹:۳۸ نوشته:

انبیا و اولیای الهی نیز به مانند انسان‌های دیگر، نیاز به توسل پیدا می‌کردند و مواردی نیز از توسلات آنها در روایات، ذکر شده است.
به عنوان مثال امام صادق(ع) می‌فرمایند: یک یهودی به خدمت پیامبر آمد ... و خطاب به پیامبر گفت: شما برتر هستید یا حضرت موسی بن عمران که خداوند با او صحبت کرد، بر او تورات را نازل کرد، معجزه عصا را به او داد، دریا را بر او گشود و ... پیامبر در حالی که از بیان مستقیم برتری خود، اکراه داشت، فرمود: همانا حضرت آدم (ع) زمان که آن اشتباه را انجام داد این‌گونه توبه کرد: «اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لَمَّا غَفَرْتَ لِی». سپس خداوند او را بخشید. همانا نوح زمانی که سوار بر کشتی بود و ترسید که غرق شوند، فرمود: اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لَمَّا أَنْجَیْتَنِی مِنَ الْغَرَقِ پس خداوند آنها را نجات داد و همانا ابراهیم زمانی که در آتش افتاد فرمود: اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لَمَّا أَنْجَیْتَنِی مِنْهَا، پس خداوند آتش را بر او سرد کرده و او به سلامت از آن‌جا رهایی یافت. و زمانی که موسی عصا را انداخت ... فرمود: اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لَمَّا أَمَّنْتَنِی خداوند فرمود: نترس ... ». این روایت به صراحت تمام نشان می‌دهد که توسل به معنای رایج در میان انبیای الاهی شایع بوده است.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
سید در ‫۱۰ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۲۰:۱۲ نوشته:

تا دل به ناروای اراجیف بسته ایم
بر سفره ی دروغ چومهمان نشسته ایم
دیریست در میانه ی گلهای لاله زار
جان از صدا و همهمه ی زاغ ، خسته ایم
الماس عشق بر سر سندان سوگ وار
با پتک وهم و جهل چه رسوا شکسته ایم
مابا حدیث رنگ چنین بارور شدیم
عمری به شوره زار خرافات رُسته ایم

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
همیشه بیدار در ‫۱۰ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۰۲:۳۷ نوشته:

خیلی آسان است که هر جا کم میآورید بگویید: اراجیف و خرافات

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
ناشناس در ‫۱۰ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۰۳:۲۰ نوشته:

من جواب می دم
"آیا من نوشتم ، او گفته از خدا کمک نخواه؟"
این چیه سید؟:
جالبه از خدا دستگیری نمی خواهد.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
ناشناس در ‫۱۰ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۰۳:۲۴ نوشته:

همیشه بیدار
تشکر از کامنت های شما.
ایشاء الله از دست ساقی کوثر توی بهشت سیراب بشی.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
ناشناس در ‫۱۰ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۰۳:۲۶ نوشته:

شعر سید؟ رنگ و بوی اشعار ل-ی-ا-م رو میده. نکنه خودش باشه. حیف از تلف کردن استعداد تو مسیر تاریک.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
کمال داودوند در ‫۹ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۳۰ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۰:۰۸ نوشته:

7007

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
مریم السادات لطیفی در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۴۹ نوشته:

ابوسعید از بزرگان صوفیه و شافعی مذهب بوده و بنابراین این رباعی سروده ایشان نمی تواند باشد.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.