یارب این بارگاه دستورست
یا نمودار بیت معمورست
یا سپهرست و ماه مسرع او
مسرع قیصرست و فغفورست
یا بهشتست و حوض کوثر او
جام زرین و آب انگورست
بل سپهرست کاندرو شب و روز
ماه و خورشید مست و مخمورست
بل بهشتست کاندرو مه و سال
باده‌کش هم فرشته هم حورست
از صدای نوای مطرب او
دایم اندر سیم فلک سورست
وز ادای روات شاعر او
گوش چون درج در منثورست
غایتی دارد اعتدال هواش
که ازو چار فصل مهجورست
تشنه را زان هوا نمی‌سازد
زان برنج سبات رنجورست
مرده را زنده چون کند به صریر
در او گرنه نایب صورست
بی‌تجلی چرا نباشد هیچ
صحن او گرنه ثانی طورست
دامن سایهٔ کشیدهٔ اوست
که ازو راز روز مستورست
مسرع صبح اگر درو نرسد
شعلهٔ آفتاب معذورست
بر بساطش اگرچه نیم شب است
سایها را گذاره از نورست
کز تباشیر صبح رای وزیر
دست آسیب شب ازو دورست
صاحب عادل افتخار جهان
که جهانش به طبع مامورست
صدر اسلام و مجد دولت و دین
که برو صدر ملک مقصورست
آنکه در کلک او مرتب شد
هرچه در سلک دهر مقدورست
آنکه در دار دولت از رایش
هرکجا رایتست منصورست
آنکه با ذکر حلم و رافت او
خاک معروف و باد مذکورست
آنکه تا هست حرص و حرمان را
کیسه مرطوب و کاسه محرورست
قلمش تا مهندس ملکست
فتح معمار و تیغ مزدورست
تا که در جلوهٔ عروس بهار
سعی خورشید سعی مشکورست
شب و روزش بهار دولت باد
تا به خورشید روز مشهورست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قصیده به وصف عمارت و بارگاه ممدوح خود می‌پردازد و آن را به بهشتی تشبیه می‌کند که در آن همه چیز در کمال زیبایی و نشاط است. او با اشاره به وصف‌های مختلف از جمله نور، موسیقی، و هوای معتدل، این مکان را جلوه‌گاه عالی و دلپذیری می‌داند که در آن ویژگی‌های بهشت و زندگی خوش وجود دارد. ممدوح، با صفات ارزشمند و قدرت سیاسی‌اش، نماد عدالت و خردمندی است که در مدیریت خود، فصلی همیشه بهاری را برای رعایت حقوق مردم فراهم آورده است. این قصیده به ستایش عظمت و شکوه او در حکمرانی و آثارش می‌پردازد، و نشان می‌دهد که عمارت او نماد رستاخیز و زندگی است.
هوش مصنوعی: خدایا، آیا این جا مکانی است که به دستور تو ایجاد شده یا فقط نمایشی از آن است که پر از ساکنان و زندگی است؟
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف کسی اشاره دارد که مانند ماه در آسمان می‌درخشد و سرعت و قدرت او به اندازه‌ی قدرت قیصر و فغفور است. در واقع، او ترکیبی از زیبایی و عظمت را به تصویر می‌کشد و قدرتش به گونه‌ای است که نظر همگان را جلب می‌کند.
هوش مصنوعی: این دنیا همانند بهشت است و حوض کوثر، جایی که جامی پر از شراب خوش‌رنگ در دست است.
هوش مصنوعی: آسمان جایی است که در آن شب و روز، ماه و خورشید در حالت مستی و شیدایی به سر می‌برند.
هوش مصنوعی: بهشتی است که در آن ماه و سال در حال نوشیدن باده‌اند و هم فرشته‌ها و هم حورهایی در آنجا وجود دارند.
هوش مصنوعی: صدای دل‌انگیز نوازنده‌اش دائماً در آسمان طنین‌انداز است.
هوش مصنوعی: شاعر به گونه‌ای صحبت می‌کند که گوش شنونده مانند دکمه‌ای در یک لباس نوشته‌شده به نظر می‌رسد و در اینجا بر اهمیت و ارزش کلام شاعرانه تأکید می‌کند.
هوش مصنوعی: هوا به حدی متعادل و مناسب است که از آن چهار فصل سال دور افتاده‌اند.
هوش مصنوعی: در هوای گرم، تشنه‌ای نمی‌تواند به راحتی برنج را برداشت کند، زیرا برنج آن چنان ضعیف و آسیب‌دیده است که کار را دشوار می‌کند.
هوش مصنوعی: مرده را چگونه می‌توان زنده کرد، حتی اگر در او صدایی به گوش برسد، چون در واقع نماینده‌ای از زندگی است.
هوش مصنوعی: چرا هیچ جا بی‌نشان او نخواهد بود؟ اگر که فقط یک بار جلوه کند، همانند کوه طور است.
هوش مصنوعی: سایه‌ی گسترده‌ی او همانند دامنش است و در زیر این سایه، رازهای روز پنهان شده‌اند.
هوش مصنوعی: اگر سحری از صبح زود نگذرد، نرسیدن نور آفتاب به آن موجه است.
هوش مصنوعی: اگرچه شب است و همه‌جا تاریک به لطف نور، سایه‌ها آرامش را تجربه می‌کنند.
هوش مصنوعی: از اشعه‌های صبحگاهی رای وزیر، نیروی شب به دور است و آسیب نمی‌زند.
هوش مصنوعی: صاحبِ عادل، کسی است که با طبعِ شایسته‌اش، بر جهان حاکم است و جهان هم به او احترام می‌گذارد و تحت فرمان اوست.
هوش مصنوعی: در ابتدای اسلام، به اوج قدرت و عظمت دین دست پیدا شد که به واسطه آن، رهبری و حکومت به فردی خاص تعلق گرفت.
هوش مصنوعی: هر چیزی که در دنیا ممکن است، در اثر خلاقیت و نبوغ او به نظم و ترتیب درمی‌آید.
هوش مصنوعی: کسی که در دنیای قدرت و حکومت از دیدگاهش هر جا پرچم برافراشته شود، پیروزمند و موفق است.
هوش مصنوعی: آنکه با یاد کردن از صبر و مهربانی‌اش، زمین به شهرت و آوازه‌اش مشهور است.
هوش مصنوعی: هر کس که همچنان به دنیا و مال دوستی مشغول است، هرگز نمی‌تواند از احساس کمبود و نیاز رنج ببرد.
هوش مصنوعی: قلم او همچون ابزاری قوی برای ساخت و ساز است و به خوبی کار معماران را مدیریت می‌کند، در حالی که تیغ او به نوعی برای مبارزه و شکست دشمنان به کار می‌رود.
هوش مصنوعی: در زیبایی و شکوه عروس بهار، خورشید نیز تلاش و کوشش بیدریغی دارد تا جلوه‌گری کند.
هوش مصنوعی: شب و روزش همچون بهار باشد و زندگی‌اش پر از برکت و خوشبختی تا زمانی که درخشش و اعتبارش همچون خورشید در روز روشن باشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سخت معروف و نیک منظورست
راست گویی که پاره نورست
پای کز طارم هدی دورست
نیست پای آن دماغ مخمورست
رایت شرع و ملک منصورست
آیت علم عدل مشهورست
بخداوند خسروان خاقان
که جهانش مطیع و مأمورست
ارسلان خان، کمال دین محمود
[...]
می بیاور که جشن دستورست
جشن عالی سرای معمورست
قبه‌ای کز نوای مطرب او
کوه را در سر از صدا سورست
قبه‌ای کز فروغ دیوارش
[...]
پادشه همچو تاک انگورست
در نپیچد دران کز او دورست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.