هرچند به جای تو وفا دارم
هم از تو توقع جفا دارم
در سر ز تو همچنان هوس دارم
در دل ز تو همچنان هوادارم
از من چو جهان مبر که تو دانی
کز دولت این جهان ترا دارم
بیگانه مشو چو دین و دل با من
چون با غم تو دل آشنا دارم
گویی که مگوی راز با خصمان
حاشا لله که این روا دارم
لیکن به گل آفتاب چون پوشم
چون پشت چو ماه نو دوتا دارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساس عمیق عشق و وفاداری به محبوب سخن میگوید، هرچند که از وی توقع جفا دارد. او همچنان که به محبوب تمایل دارد، در دل و جانش نسبت به او هواداری عمیق احساس میکند. شاعر به محبوب میگوید که از او جدا نخواهد شد و پیوند عاطفی عمیقی با او دارد. همچنین نسبت به راز عشقش هشدار میدهد که نباید در مورد آن با بیگانگان سخن بگوید. در نهایت، او بیان میکند که عشقش به محبوب را مانند گل، در برابر آفتاب پنهان نمیکند و به شدت به آن وابسته است.
هوش مصنوعی: هرچند که به خاطر تو وفادار ماندهام، اما از تو هم انتظار دارم که به من خیانت کنی.
هوش مصنوعی: در ذهنم هنوز آرزوی تو وجود دارد و در قلبم همچنان به تو علاقهمند هستم.
هوش مصنوعی: از من دنیا را دور نکن، زیرا میدانی که من به خاطر مقام و جایگاه این دنیا به تو وابستهام.
هوش مصنوعی: با من مثل غم در دل خود آشنا باش و از من دور نشو، چون من نسبت به دین و دل خود به تو وابستهام.
هوش مصنوعی: انگار که با دشمنان خود راز و رمز بگویید. خدا را شکر که این کار را نخواهم کرد.
هوش مصنوعی: اما زمانی که چهرهام را با گل آفتاب بپوشانم، مانند پشت ماه نو دو حالت دارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.