|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای کمال زمان بیا و ببین
که ز عشقت چگونه می‌سوزم
با بهار رخت تواند گفت
شب یلداکه روز نوروزم
در فراق رخ چو خورشیدت
روشنایی نمی‌دهد روزم
کیسه‌ای دادیم در این شبها
که همی وام صحبت اندوزم
روزها رفت و من نمی‌دانم
که بر آن کیسه کیسه‌ای دوزم
یارب از کاردی بود با آن
که بدان کین دشمنان توزم
سر چو سرو از نشاط بفرازم
رخ ز شادی چو گل برافروزم
وگر این کار هست بیهوده
تن زن آنگاه کاسهٔ یوزم
سایه بر کار این سخن مفکن
زانکه چون سایه بر تو آموزم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از اشتیاق و فراق خود نسبت به معشوق سخن می‌گوید. او با اشاره به کیسه‌ای که به حکیم وعده داده شده، به غم و سوز دل خود می‌پردازد و می‌نویسد که عشق او باعث می‌شود در روزهای درد و انتظار همچنان به یاد معشوق باشد. احساس سردرگمی و بی‌خبری از سرنوشت کیسه و معشوق به صورت شعری زیبا و نمادین بیان شده است. شاعر به شکوه از دشواری‌های عشق و نیاز به شادی از دیدن محبوب اشاره می‌کند و در نهایت به تأمل در کارهای خود می‌پردازد.
هوش مصنوعی: ای کمال زمان، به نزد من بیا و تماشا کن که چطور به خاطر عشق تو در آتش سوزان می‌سوزم.
هوش مصنوعی: با آمدن بهار می‌توان به شب یلدا گفت که روز نوروز و فصل سرسبزی است.
هوش مصنوعی: در غیبت چهره‌ات، مثل آفتاب، روز من هیچ نوری ندارد.
هوش مصنوعی: در این شبها کیسه‌ای به من داده‌اند که در آن سخنان و یادها را جمع‌آوری می‌کنم.
هوش مصنوعی: روزها سپری می‌شود و من نمی‌دانم که چه چیزی را در آن کیسه جمع‌آوری می‌کنم.
هوش مصنوعی: ای پروردگار، کاش با آن قدرتی که داری، بتوانی ما را از شر دشمنان تو و خودمان نجات دهی.
هوش مصنوعی: من سرم را از شوق و نشاط بلند می‌کنم، و چهره‌ام را از شادی مانند گل روشن و شاداب می‌سازم.
هوش مصنوعی: اگر این کار بیهوده است، پس بدنم را نیز به زحمت نیندازید و مانند کاسه‌ای باشید که هیچ فایده‌ای ندارد.
هوش مصنوعی: بر کار این سخن سایه نینداز، زیرا من به تو چیزی یاد می‌دهم که به اندازه سایه‌ای بر تو خواهد بود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
من چو شمعم‌که مجلس افروزم
رشتهٔ جان خود همی سوزم
جز به نیکان نظر نیفروزم
از بدآموز بدنیاموزم
تا مگر اخگری بیندوزم
خانه خود به آن برافروزم
ای تو همساز من وهم سوزم
وی رخت اختر شب افروزم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.